생명의말씀선교회 이천교회

TEST

이천교회 미디어선교부 — Thu, 4 Jun 2026 18:46:55 +0900

၀၁ ကျမ်းစာအကျဉ်းချုပ်

ဧဖက် ၆:၁၁-၁၇ မာရ်နတ်၏ ပရိယာယ်များကို ခိုင်ခံ့စွာ ဆီးတားနိုင်ရန် ဘုရားသခင်၏ လက်နက်စုံကို ဝတ်ဆင်ကြလော့။ အကြောင်းမူကား၊ ငါတို့၏ တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် အသွေးအသားနှင့် ဆိုင်သောအရာ မဟုတ်ဘဲ၊ အစိုးရများ၊ အာဏာများ၊ ဤမှောင်မိုက်လောက၏ အုပ်စိုးသူများနှင့် မိုးကောင်းကင်အရပ်၌ရှိသော ဆိုးညစ်သော ဝိညာဉ်များကို ဆန့်ကျင်သောအရာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏ လက်နက်စုံကို ကိုင်ယူကြလော့။ သို့မှသာ ဆိုးသောနေ့၌ ခိုင်ခံ့စွာ ဆီးတားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ အရာအားလုံးကို ပြီးမြောက်စေပြီးနောက် မားမတ်စွာ ရပ်တည်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမှန်တရားဖြင့် ခါးကို စည်း၍ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ရင်ကာကို ဝတ်လျက်၊ ငြိမ်သက်ခြင်း၏ ဧဝံဂေလိတရားအတွက် ပြင်ဆင်ခြင်းကို ဖိနပ်ကဲ့သို့ စီးကြလော့။ ထိုအရာအားလုံးထက် ယုံကြည်ခြင်း၏ ဒိုင်းလွှားကို ကိုင်ကြလော့။ ထိုဒိုင်းလွှားအားဖြင့် ဆိုးညစ်သူ၏ မီးမြှားအားလုံးကို ငြိမ်းစေနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် ကယ်တင်ခြင်း၏ သံခမောက်နှင့် ဝိညာဉ်တော်၏ ဓားဖြစ်သော ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို ကိုင်ယူကြလော့။

ကျမ်းစာသည် နေရာများစွာတွင် ခရစ်ယာန်များကို စစ်သားများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ဖော်ပြထားသည်။
တိမောသေ ဒုတိယစောင် ၄:၅ တွင် “သင်မူကား အရာရာ၌ သတိရှိလော့။ ဆင်းရဲခြင်းကို ခံလော့။ ဧဝံဂေလိဟောပြောသူ၏ အမှုကို ဆောင်ရွက်လော့” ဟု ဆိုထားသည်။
“ဧဝံဂေလိဟောပြောသူသည် တပ်ကြပ်ကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။” ဧဝံဂေလိဟောပြောသူသည် သာမန်စစ်သားမျှသာ မဟုတ်ပါ။

ခရစ်ယာန်သည် ဆိုးညစ်သော ဝိညာဉ်များနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ စစ်တိုက်နေသော ခရစ်တော်၏ စစ်သား ဖြစ်သည်။
စစ်သားသည် ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်သကဲ့သို့၊ ခရစ်ယာန်သည် လက်နက်စုံ ကို ဝတ်ဆင်ရမည်။
ခါး၌ အမှန်တရား ကို စည်း၍၊ ရင်ဘတ်၌ ဖြောင့်မတ်ခြင်း၏ ရင်ကာ ကို တပ်၍၊ ခြေထောက်တွင် ဖိနပ် ကို စီး၍၊ ဒိုင်းလွှား ကို ကိုင်ကာ၊ ဦးခေါင်း၌ သံခမောက် ကို ဆောင်းရမည်။
ဤအရာများအားလုံးသည် ကာကွယ်ရေးအတွက် ဖြစ်သည်။
တစ်ခုတည်းသော တိုက်ခိုက်ရေးလက်နက်မှာ ဝိညာဉ်တော်၏ ဓားဖြစ်သော နှုတ်ကပတ်တော် ဖြစ်သည်။

စစ်သားသည် မိမိ၌ရှိသော လက်နက် ကို ကောင်းစွာ အသုံးပြုတတ်ရမည်။ လေ့ကျင့်မှု
ခရစ်ယာန်သည် တစ်ခုတည်းသော လက်နက်ဖြစ်သော နှုတ်ကပတ်တော် ကို ကောင်းစွာ အသုံးပြုနိုင်ရန် လေ့ကျင့်ထားရမည်။
ဓားတစ်ချောင်းတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ လေ့ကျင့်ထားသူနှင့် မလေ့ကျင့်ထားသူ၏ အသုံးပြုပုံသည် မတူပါ။
ထို့အတူ နှုတ်ကပတ်တော် တစ်ခုတည်းပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ လေ့ကျင့်ထားသူနှင့် မလေ့ကျင့်ထားသူ၏ အသုံးပြုပုံသည် မတူပါ။
ဥပမာ၊ ဒါဝိဒ်သည် အလျင်အမြန် ပြေးသွား၍၊ နဖူးကို ချိန်ကာ ပစ်ခဲ့သည်။ တိကျမှု၊ ကျောက်သည် နဖူး၌ စိုက်ဝင်ခဲ့သည်။ အစွမ်းတန်ခိုး

ခရစ်ယာန်သည် နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လာရန် လေ့ကျင့်ထားရမည်။

ကမ္ဘာဦးကျမ်းမှ ဗျာဒိတ်ကျမ်းအထိ၊ ကျမ်းစာ ၆၆ ကျမ်းလုံး၏ စာအုပ်အလိုက် အကျဉ်းချုပ်လေ့လာမှု စာအုပ်အလိုက် ကျမ်းစာလေ့လာခြင်း
ကမ္ဘာဦးကျမ်းမှ ဗျာဒိတ်ကျမ်းအထိ ၆၆ ကျမ်းလုံးကို တစ်နှစ် ၅၂ ပတ်အတွင်း ခြုံငုံလေ့လာသော စာအုပ်ဖြစ်ပြီး၊ ခေါင်းစဉ် ၅၂ ခု ပါဝင်သည်။

စာရေးသူ၏ နိဒါန်း ၁၉၉၅ ခုနှစ် ဧပြီလ၊ ဟာယောင်ဂျို
ကျမ်းစာသည် ၆၆ ကျမ်းပါဝင်သော အမျိုးမျိုးသော စာအုပ်များဖြစ်သော်လည်း၊ တစ်ချိန်တည်းတွင် စာအုပ်တစ်အုပ်တည်းလည်း ဖြစ်သည်။
ဤစာအုပ်အားဖြင့် သင်တို့သည် ကျမ်းစာအပေါ် စုစည်းနားလည်မှုနှင့်အတူ ကျမ်းစာတစ်ခုလုံးကို မြင်နိုင်သော အမြင်ကျယ်မှု ကို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။
သစ်ပင်ကို မြင်နေသူ အဖြစ်သာမက၊ သစ်တောကို မြင်စေနိုင်သော စာအုပ်ဟု ယူဆနိုင်သည်။
ဤစာအုပ်၏ အကြောင်းအရာများကို စီမံဖိလစ်စ်က ပြင်ဆင်ရေးသားခဲ့ပြီး၊ ဒူရန်း ထုတ်ဝေရေးဌာနတွင် တည်းဖြတ်ခဲ့သည်။
ဤစာအုပ်သည် အမေရိကန်တွင်ပင် မထုတ်ဝေသေးဘဲ၊ လေ့ကျင့်မှုရရှိထားသူများအတွက်သာ ရောင်းချရန် စီစဉ်ထားသည်။

[이천교회 주일설교] 교회를 사랑하시는 주님 - 방양환 목사님 (생명의말씀선교회, 대한예수교침례회, 생명선)

danny2 — Thu, 4 Jun 2026 15:00:17 +0900

교회를 사랑하시는 주님

어느덧 5월 가정의 달이자

상반기의 마지막 날을 맞이했습니다.

다가오는 무더운 여름과 하반기,

그리고 하계 수양회를 앞두고

우리의 마음을 새롭게 다잡기를 원합니다.

오늘은 에베소서 5장 말씀을 통해

남편과 아내의 관계 속에 숨겨진

그리스도와 교회의

큰 비밀을 함께 나누고자 합니다.

주님께서 교회를 얼마나 사랑하시는지,

또 교회를 위해 어떤 일을 하시는지

차례대로 깊이 새겨보겠습니다.

1. 나를 대신하여 십자가에 죽어주신 주님의 사랑

“남편들아 아내 사랑하기를

그리스도께서 교회를 사랑하시고

위하여 자신을 주심 같이 하라”

에베소서 5장 25절

주님은 교회를 너무나 사랑하셨습니다.

그 사랑은 말뿐인 사랑이 아니라,

자신을 내어주신 십자가의 사랑이었습니다.

주님은 근본 하나님의 본체이셨지만,

하나님과 동등됨을 취하지 않으시고

우리를 대신하여 십자가에

죽기까지 복종하셨습니다.

빌립보서 2장 6절에서 8절 말씀처럼

주님은 자기를 낮추시고

죽기까지 복종하심으로

십자가 사랑의 본을

먼저 보여주셨습니다.

훈련 조교가 직접 시범을 보여주면

훈련병이 두려움 없이 뛰어내릴 수 있듯,

주님께서 친히 십자가의 본을 보여주셨습니다.

그러므로 우리도

자존심을 내세우기보다

옛사람을 십자가에 못 박고

주님의 본을 따라

순종하는 삶을 살아야겠습니다.

“내가 그리스도와 함께 십자가에 못 박혔나니

그런즉 이제는 내가 산 것이 아니요

오직 내 안에 그리스도께서 사신 것이라”

갈라디아서 2장 20절

2. 말씀으로 우리를 씻어 거룩하고

겸손하게 하시는 주님

“이는 곧 물로 씻어

말씀으로 깨끗하게 하사

거룩하게 하시고”

에베소서 5장 26절

주님은 말씀으로 교회를

깨끗하게 하시고

거룩하게 하십니다.

하나님의 말씀은

단순히 지식으로 써먹기 위한 것이 아닙니다.

말씀은 우리의 영혼을 살리는 양식이며,

우리 마음을 비추는 거울입니다.

살아 있는 하나님의 말씀 앞에 설 때

우리는 자신의 모습을 보게 되고,

참된 거룩과 겸손을 배우게 됩니다.

신명기 말씀에서도

이스라엘의 왕은 율법서를 평생 곁에 두고

날마다 읽어야 한다고 하셨습니다.

“평생에 자기 옆에 두고 읽어서

그 하나님 여호와 경외하기를 배우며

이 율법의 모든 말과 이 규례를 지켜 행할 것이라”

신명기 17장 19절

“그리하면 그의 마음이

그 형제 위에 교만하지 아니하고

이 명령에서 떠나 좌로나 우로나

치우치지 아니하리니”

신명기 17장 20절

말씀을 곁에 둘 때

마음이 교만해지지 않습니다.

좌로나 우로나 치우치지 않고,

하나님 앞에서 바른 길을

걸어갈 수 있습니다.

그러므로 우리도 날마다 말씀 앞에

자신을 비추어 보며

거룩하고 겸손한 삶을 배워야겠습니다.

3. 영광스러운 교회로 세우시며

양육하고 보호하시는 주님

“자기 앞에 영광스러운 교회로 세우사

티나 주름 잡힌 것이나

이런 것들이 없이 하려 하심이니라”

에베소서 5장 27절

주님은 구원받은 우리를

그저 모아두시는 것으로 끝내지 않으십니다.

주님은 교회를

티나 주름 잡힌 것이 없는

영광스러운 교회로 세우기를 원하십니다.

때로 우리의 신앙이 시들해질 때가 있습니다.

말씀의 기쁨이 약해지고,

교제의 마음이 식어지고,

복음에 대한 열정이 무뎌질 때도 있습니다.

그러나 주님은 우리를 그대로

버려두지 않으십니다.

말씀을 통해 다시 일으키시고,

형제자매들의 간증과 교제를 통해 힘을 주시며,

전도와 봉사라는 영적인 우물들을 통해

우리의 영혼을 다시 소생시켜 주십니다.

또한 주님은 부모가 자녀를 기르듯

교회를 양육하시고 보호하십니다.

“오직 양육하여 보호하기를

그리스도께서 교회를 보양함과 같이 하나니”

에베소서 5장 29절

마귀는 우는 사자처럼

삼킬 자를 찾아다니지만,

주님은 당신의 피로 사신 교회를

눈동자처럼 지키시고 보호하십니다.

“근신하라 깨어라

너희 대적 마귀가 우는 사자 같이 두루 다니며

삼킬 자를 찾나니”

베드로전서 5장 8절

4. 우리와 온전히 연합하여 비밀을

나누기 원하시는 주님

“우리는 그 몸의 지체임이니라”

에베소서 5장 30절

주님은 우리를

당신 몸의 지체로 보십니다.

사람이 부모를 떠나

아내와 합하여 한 육체가 되는 것처럼,

주님은 교회와 온전히 연합하기를 원하십니다.

“이러므로 사람이 부모를 떠나

그 아내와 합하여

그 둘이 한 육체가 될지니”

에베소서 5장 31절

“이 비밀이 크도다

내가 그리스도와 교회에 대하여 말하노라”

에베소서 5장 32절

이것은 참으로 큰 비밀입니다.

주님과 교회는

떨어져 있는 관계가 아닙니다.

마치 아교로 종이 두 장을 붙이면

찢어질지언정 쉽게 떨어지지 않듯,

주님은 우리와 굳게 하나 되기를 원하십니다.

부부 사이에 비밀이 없어야 하듯,

주님과 나 사이에도 감춤이 없어야 합니다.

또한 교회 안의 형제자매들 사이에도

진실한 교제가 있어야 합니다.

서로의 연약함을 나누고,

받은 은혜를 나누고,

주님이 주신 말씀과 비밀을 함께 공유해야 합니다.

주님은 교회를 통해

당신의 귀한 뜻과 비밀을

우리에게 알려주십니다.

그러므로 우리는

한 몸의 지체로서

더 깊이 연합해야겠습니다.

5. 대제사장이시며 교회의 머리 되시는

주님을 경외해야 합니다

“그러나 너희도 각각 자기의 아내 사랑하기를

자기같이 하고

아내도 그 남편을 경외할지니라”

에베소서 5장 33절

연약하고 부족한 우리들의 모임일지라도,

주님은 친히 교회의 머리가 되어 주십니다.

교회는 사람의 모임처럼 보이지만,

그 머리는 주님이십니다.

주님은 교회의 모든 위험과 부담을

친히 안아주십니다.

또한 주님은

우리의 영원한 대제사장이십니다.

“그 길은 우리를 위하여 휘장 가운데로

열어 놓으신 새롭고 산 길이요

휘장은 곧 저의 육체니라”

히브리서 10장 20절

주님은 자신의 육체라는 휘장을 찢으심으로

우리가 직접 하나님께 나아갈 수 있는

새롭고 산 길을 열어주셨습니다.

그러므로 우리는

주님을 가볍게 여겨서는 안 됩니다.

아브라함이 백 세에 얻은 아들 이삭마저

하나님의 말씀 앞에 지체 없이 바치려 했을 때,

하나님께서는 그의 경외를 인정하셨습니다.

“네가 네 아들 네 독자라도

내게 아끼지 아니하였으니

내가 이제야 네가 하나님을

경외하는 줄을 아노라”

창세기 22장 12절

우리도 십자가의 사랑을 바라보며

두렵고 떨림으로 주님을 경외해야 합니다.

교회의 머리 되신 주님께 순종하고,

말씀 앞에 자신을 낮추며,

주님을 높이는 삶을 살아야겠습니다.

6. 미얀마 선교를 통해 보게 하신

주님의 역사

형제 자매님들,

주님이 교회를 얼마나 사랑하시고 돌보시는지

우리는 선교 현장을 통해서도 보게 됩니다.

최근 양곤교회의 최영준 선교사님이

방문하셨을 때

참으로 귀한 소식을 들었습니다.

우리가 후원하는 미얀마의 떼떼구교회는

양곤에서도 차로 5시간을 이동하고,

또 배를 타고 들어가야 하는

아주 외딴 마을에 있습니다.

작년 선교팀이 그곳을 방문했을 때,

외국인은 그곳에서 숙박할 수 없어

인근 군청 소재지인

명먀지역에서 머물러야 했습니다.

그때 우리는

그 명먀지역을 거점으로

복음이 전해지고 교회가 세워지기를

간절히 기도했습니다.

그런데 참으로 놀랍게도

그로부터 약 10개월 만에,

우리가 기도했던 바로 그 지역에

모임 장소가 마련되고

교회가 시작되었다는 소식을 듣게 되었습니다.

현지 전도인도 발령을 받아

성도들과 함께 새롭게

모임이 시작되었습니다.

우리 이천교회는

이곳이 온전히 자립할 수 있도록

월세와 필요한 집기들을 후원하기로 했습니다.

이 모든 것은

몸 된 교회를 사랑하시고

친히 이끌어 가시는 하나님의 놀라운 역사입니다.

주님은 한 지역의 작은 모임도 잊지 않으십니다.

먼 곳의 성도들도 기억하시고,

복음이 전해질 길을 여시며,

교회를 세우시고 돌보십니다.

#이천교회

#주일말씀

#생명의말씀선교회

#대한예수교침례회

#생명선

이천교회 경기 이천시 부발읍 황무로 1654

https://blog.naver.com/96timothy/224285460837

[성경강연회3일차]육신의 문제보다 영혼 구원이 우선되어야 하는 이유 (feat. 이스라엘의 멸망)-

생명의말씀선교회(대한예수교침례회, 생명선,이천교회)은 올바른 성경말씀과 복음만을 전합니다. 육신의 문...

blog.naver.com

https://icch-blog.tistory.com/9

[생명의말씀선교회 이천교회 수요말씀] 구원의 3단계 - 이요한 목사님 (대한예수교침례회)

구원의 3단계 - 이요한 목사님주님의 은혜 가운데 평안한 한 주 보내고 계신가요?오늘은 함께 말씀을 묵상하며우리의 신앙을 다시 돌아보는 시간을 가지려고 합니다.잠시 분주한 마음을

icch-blog.tistory.com

[အီချွန်းအသင်းတော် သက်သေခံချက် - ep.2] သူ့ကို တစ်ဖန်ခေါ်တော်မူသော ဘုရားသခင်

이천교회 미디어선교부 — Mon, 1 Jun 2026 20:50:48 +0900

သူ့ကို တစ်ဖန်ခေါ်တော်မူသော ဘုရားသခင်

1. ခြင်းတောင်းထဲမှာ ကြီးပြင်းလာခဲ့သော ကလေး

သူသည် ဖခင်၏ မျက်နှာကို
မမှတ်မိပါ။

မမှတ်မိဘူးဆိုတာထက်
မှတ်မိနိုင်ဖို့ အချိန်တောင်
မရှိခဲ့တာလို့ ပြောတာက
ပိုမှန်ကောင်းမှန်ပါလိမ့်မယ်။

သူသည် ဤလောကထဲသို့
မွေးဖွားလာပြီး မကြာမီမှာပဲ
ဖခင်သည် သူ့ဘေးကနေ ထွက်ခွာသွားခဲ့ပြီး
မိခင်လည်း ကြာကြာ မနေနိုင်ခဲ့ပါ။

ငယ်ရွယ်သော အသက်အရွယ်ဖြင့်
ကလေးတစ်ယောက်ကို ရင်ခွင်ထဲ ထည့်ထားပြီး
တစ်ယောက်တည်း ရှင်သန်ဖို့အတွက်
လောကကြီးက အလွန်ကြမ်းတမ်းခဲ့ပြီး
ဘဝကလည်း အလွန်ပင်ပန်းခဲ့ပါလိမ့်မယ်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည်
မိခင်ဘက် အဘွား၏ ရင်ခွင်ထဲသို့
အပ်နှံခံခဲ့ရပါသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ သူ၏ ကလေးဘဝသည်
အဘွား၏ ကွေးနေသော ကျောနှင့်
ကြမ်းတမ်းသော လက်များပေါ်တွင်
စတင်ခဲ့သည်ဟု ပြောနိုင်ပါသည်။

အဘွားသည် သူ့ကို ပွေ့ထားပြီး
အမြဲတမ်း ငိုနေရုံနဲ့ မဖြစ်နိုင်ခဲ့ပါ။

လယ်ယာလုပ်ရမည်၊
စားဝတ်နေရေးအတွက် ရုန်းကန်ရမည်၊
ကလေးငယ်ကိုလည်း စောင့်ရှောက်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပါ။

အစပိုင်းတွင် အဘွားသည်
သူ့ကို လယ်ကန်သင်းအနီးတွင်
လှဲထားပြီး အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

သို့သော် အချိန်အတော်ကြာ လယ်ထဲမှာ ပေါင်းနှုတ်ပြီး ပြန်လာသောအခါ
ကလေးငယ်၏ နူးညံ့သော အသားပေါ်တွင်
ပုရွက်ဆိတ်များနှင့် ပိုးကောင်များ
ကပ်နေကြသည်ဟု ဆိုပါသည်။

အဲဒီမြင်ကွင်းကို မြင်ခဲ့ရသော အဘွား၏ စိတ်သည်
ဘယ်လောက်အထိ ပြိုလဲသွားခဲ့မည်နည်း။

ထို့နောက်မှစ၍ အဘွားသည်
သူ့ကို ခြင်းတောင်းငယ်တစ်လုံးထဲ ထည့်ခဲ့ပါသည်။

ပြီးတော့ ခြင်းတောင်းကို ကြိုးနဲ့ ချည်ပြီး
ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲလျက်
လယ်ပေါင်းကို စတင်နှုတ်ခဲ့ပါသည်။

အဘွားက တစ်လှမ်း လှမ်းသွားတိုင်း
ခြင်းတောင်းလည်း မြေကြမ်းလမ်းပေါ်တွင်
ဖြည်းဖြည်းချင်း လိုက်ရွေ့သွားခဲ့ပါသည်။

သူသည် ထိုသို့ဖြင့်
မြေညှီနံ့၊ မြက်နံ့၊
အဘွား၏ ကြမ်းတမ်းသော အသက်ရှူသံများကြားတွင်
ကြီးပြင်းလာခဲ့ပါသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ထိုအကြောင်းကို ကြားသောအခါ
သူသည် ရယ်မောပြီး ကျော်ဖြတ်တတ်ခဲ့ပါသည်။

သို့သော် စိတ်၏ တစ်နေရာမှာတော့
အမြဲတမ်း လေးလံနေခဲ့ပါသည်။

ပညာရေးဖြင့် ကျေးဇူးဆပ်နိုင်ခဲ့သူလည်း မဟုတ်၊
လောကအမြင်အရ ထူးချွန်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သူလည်း
မဟုတ်ခဲ့ပါ။

သို့သော် အကြီးအကျယ် လမ်းလွဲမသွားဘဲ
အသက်ရှင်လာနိုင်ခဲ့သည့် အကြောင်းရင်းတစ်ခု ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင်
အဲဒါဟာ အဲဒီချစ်ခြင်းမေတ္တာကြောင့် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ပြီးတော့ ဖြစ်နိုင်တာက
အဘွားယုံကြည်ခဲ့သော ဘုရားသခင်သည်
သူ၏ဘဝကို တိတ်တဆိတ် ကိုင်တွယ်ထိန်းသိမ်းနေခဲ့တာ
ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။

2. ရင်းနှီးခဲ့သော်လည်း တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာသွားသော အသင်းတော်

သူသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက
အသင်းတော်သို့ သွားခဲ့ပါသည်။

အဘွားသည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သူဖြစ်သောကြောင့်
သူ့အတွက် အသင်းတော်သည်
မရင်းနှီးသော နေရာမဟုတ်ခဲ့ပါ။

ဘုရားသခင်ဟူသော စကား၊
ယေရှုဟူသော စကား၊
ဓမ္မသီချင်းသံများကိုလည်း
ထူးဆန်းစွာပင် မငြင်းဆန်ချင်ဘဲ ကြားနိုင်ခဲ့ပါသည်။

ငယ်စဉ်က ကျေးလက်အသင်းတော်သည်
သူ့အတွက် တော်တော်လေး ပျော်စရာကောင်းသော နေရာဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

အသင်းတော်တွင် ကလေးများအတွက်
ရုပ်ရှင်ပြပေးတတ်ပြီး
စားစရာလည်း ပေးတတ်ခဲ့ပါသည်။

သေးငယ်သော မျက်နှာပြင်ထဲတွင် လင်းလက်နေသော မြင်ကွင်းများနှင့်
အသင်းတော်တွင် ရရှိခဲ့သော နွေးထွေးသော အမှတ်တရများသည်
သူ၏ ကလေးစိတ်ထဲတွင်
အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကျန်ရှိနေခဲ့ပါသည်။

ထို့နောက် အဘွားသည်
ကျေးလက်လယ်ယာလုပ်ငန်းကို ရပ်ပြီး
ဆိုးလ်မြို့သို့ တက်လာခဲ့ပါသည်။

ပန်းသီးခြံကို ဆက်လက်ကိုင်စွဲပြီး နေထိုင်ဖို့အတွက်
ဘဝက အလွန်ပင် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး
စားသောက်ဆိုင်အလုပ်လုပ်ကာ ရှင်သန်ခြင်းသည်
ပို၍ လက်တွေ့ကျသော ရွေးချယ်မှုဖြစ်ခဲ့ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူသည်
မူလတန်းအထက်တန်းနှစ်များ ဝန်းကျင်တွင်
ဆိုးလ်မြို့ဘဝကို စတင်ခဲ့ပါသည်။

ဆိုးလ်မြို့သို့ တက်လာပြီးနောက်လည်း
သူသည် အသင်းတော်သို့ ဆက်လက်သွားခဲ့ပါသည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ
အသင်းတော်သည် တဖြည်းဖြည်း
ပျင်းစရာကောင်းသော နေရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ပါသည်။

အလယ်တန်းကျောင်းသား ဖြစ်လာပြီး၊
အထက်တန်းကျောင်းသား ဖြစ်လာသောအခါ
သူသည် ဝတ်ပြုရာခန်းမထဲတွင် ထိုင်နေရင်းနှင့်ပင်
စိတ်သည် အခြားနေရာများသို့
မကြာခဏ လွင့်သွားသည်ကို ခံစားခဲ့ရပါသည်။

“ငါ ဘာကြောင့် အသင်းတော်ကို သွားနေတာလဲ။”

အဲဒီလို အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့ပါသည်။

သို့သော် အလေးအနက် စဉ်းစားခဲ့တာတော့ မဟုတ်ပါ။

ဘုရားသခင်သည် တကယ် အသက်ရှင်နေသလားဆိုတာကိုလည်း
စိတ်ဝင်စားမနေခဲ့ပါ။

အသင်းတော်တွင် ဟောပြောသော နှုတ်ကပတ်တော်သည်
မိမိဘဝနှင့် ဘာဆိုင်သလဲဆိုတာကိုလည်း
မသိခဲ့ပါ။

ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝတ်ပြုရာခန်းမထဲတွင် ထိုင်နေခဲ့သော်လည်း
စိတ်သည် တဖြည်းဖြည်း
အသင်းတော်ပြင်ပသို့ ဝေးကွာသွားနေခဲ့ပါသည်။

သူ့အတွက် အသင်းတော်သည်
ယုံကြည်ခြင်းထက် အလေ့အထတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

သွားရမည်ဖြစ်၍ သွားသည်၊
ထိုင်နေရမည်ဖြစ်၍ ထိုင်သည်၊
ပြီးသွားလျှင် ပြန်လာသော နေရာတစ်ခုသာ ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

ထိုသို့ဖြင့် သူသည်
ဘုရားသခင်ကို သိသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း
အမှန်မှာ ဘုရားသခင်နှင့် တဖြည်းဖြည်း ဝေးကွာနေသော အနေအထားဖြင့်
အသက်ရှင်နေခဲ့ပါသည်။

3. မီးခိုးရောင် ဗီဒီယိုတိတ်ခွေက ချန်ထားခဲ့သော အမှတ်တရ

တစ်နေ့တွင်
မိခင်ဘက် ဦးလေးသည် အိမ်သို့ လာရောက်ခဲ့ပါသည်။

ဦးလေးသည် ယခင်ကနှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေခဲ့ပါသည်။

စကားပြောပုံတွင် ထူးဆန်းသော ယုံကြည်စိတ်ချမှု ရှိနေပြီး
မျက်လုံးထဲတွင် ပြောပြချင်သော အရာတစ်ခု
ပါဝင်နေခဲ့ပါသည်။

ဦးလေးသည် မိသားစုဝင်များအား
နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ကြည့်ရန် ပြောခဲ့ပါသည်။

ပြီးတော့ မီးခိုးရောင် သေတ္တာထဲတွင် ထည့်ထားသော
ဧဝံဂေလိဟောပြောရန်အတွက် ဗီဒီယိုတိတ်ခွေများကို ယူလာပြီး
အိမ်တွင် ဖွင့်ပြခဲ့ပါသည်။

သို့သော် အိမ်တွင်းလေထုသည်
မကြာမီ အေးစက်သွားခဲ့ပါသည်။

လူကြီးများသည် တိုးတိုးပြောဆိုကြပါသည်။

“ပြဿနာကြီး ဖြစ်ပြီ။
ထူးဆန်းတဲ့ အရာတစ်ခုထဲ ဝင်သွားတာ မဟုတ်လား။”

သူသည် ထိုစကား၏ အဓိပ္ပာယ်ကို
တိတိကျကျ မသိခဲ့ပါ။

သို့သော် အိမ်သားများသည်
ထိုနှုတ်ကပတ်တော်ကို မကြိုဆိုကြောင်းကိုတော့
သိနိုင်ခဲ့ပါသည်။

ဦးလေးသည် အဘွားနှင့် မိသားစုဝင်များအား
နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ရန် ပြောခဲ့ပြီး
သူလည်း မဖြစ်မနေ
ထိုနေရာတွင် ထိုင်နေခဲ့ရပါသည်။

သို့သော် ငယ်ရွယ်သော သူ၏စိတ်ထဲသို့
နှုတ်ကပတ်တော် ဝင်မလာခဲ့ပါ။

ခန္ဓာကိုယ်သည် လှုပ်ရှားမနေချင်ဘဲ မအီမသာဖြစ်နေပြီး
စိတ်သည် အခြားနေရာသို့ ရောက်နေခဲ့ပါသည်။

ဧဝံဂေလိဟောပြောရန် ဗီဒီယိုတိတ်ခွေမှ
ထွက်လာသော နှုတ်ကပတ်တော်သည်
ပျင်းစရာကောင်းသည်ဟုသာ ခံစားရပြီး
ထိုအချိန် မြန်မြန်ပြီးသွားရန်ကိုသာ
သူ မျှော်လင့်နေခဲ့ပါသည်။

ဦးလေး ပြန်သွားပြီးနောက်
အိမ်သားများသည် ထိုတိတ်ခွေများကို
မကြည့်ကြတော့ပါ။

ထိုအခါ သူသည် ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်ဖြင့်
ထိုတိတ်ခွေကို ထုတ်ယူခဲ့ပါသည်။

ပြီးတော့ အဲဒီတိတ်ခွေပေါ်တွင်
ရုပ်ရှင်တစ်ကားကို မှတ်တမ်းတင်ခဲ့ပါသည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် ဖျက်ပစ်ခံခဲ့ရပြီး
လှုပ်ရှားမှုရုပ်ရှင်က ထိုနေရာကို အစားထိုးခဲ့ပါသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် ဘာမှမခံစားခဲ့ပါ။

ပျင်းစရာကောင်းသော နှုတ်ကပတ်တော်အစား
ပျော်စရာကောင်းသော ရုပ်ရှင်တစ်ကား ထည့်လိုက်သည်ဟုသာ
ထင်ခဲ့ပါသည်။

သို့သော် အချိန်ကြာမြင့်စွာ ကျော်လွန်ပြီးနောက်
ထိုကာလကို ပြန်တွေးမိတိုင်း
စိတ်တစ်နေရာမှာ ထူးဆန်းစွာ နာကျင်လာခဲ့ပါသည်။

“အဲဒီတုန်းက ငါ ဘာကို ဖျက်ပစ်ခဲ့တာလဲ။”

ရိုးရိုး ဗီဒီယိုမျက်နှာပြင်ကိုသာ
ဖျက်ပစ်ခဲ့တာ မဟုတ်ကောင်း မဟုတ်ပါ။

ဖြစ်နိုင်တာက ဘုရားသခင် တိတ်တဆိတ် ပေးလိုက်သော
ပထမဆုံး ခေါ်တော်မူခြင်းကို
သူသည် ဘာမှမဖြစ်သလို
ဖုံးအုပ်ပစ်ခဲ့တာ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပါသည်။

4. နောက်တန်းထိုင်ခုံတွင် ဖွင့်လှစ်ခံခဲ့ရသော စိတ်နှလုံး

အချိန်များ ကုန်လွန်သွားပြီး
ဦးလေးသည် အသင်းတော်ထဲတွင်
မိသားစုတစ်ခု ဖွဲ့စည်းခဲ့ပါသည်။

ပြီးတော့ တစ်နေ့တွင်
အဘွားနှင့် သူ့ကို ခေါ်ဆောင်ပြီး
စည်းဝေးပွဲသို့ တက်ရောက်စေခဲ့ပါသည်။

သူသည် မူလက
အတွင်းကျသော လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါသည်။

ရှေ့ထွက်ရခြင်းကိုလည်း မကြိုက်၊
တစ်စုံတစ်ယောက်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရခြင်းကိုလည်း
ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးလို ခံစားရတတ်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည်
ခန်းမ၏ အနောက်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်ခဲ့ပါသည်။

စိတ်ထဲတွင်
ကြီးမားသော မျှော်လင့်ချက် မရှိခဲ့ပါ။

“ထပ်ပြီး ကြားနေကျ စကားတွေပဲ ဖြစ်မှာပဲ။”

ဖြစ်နိုင်တာက အဲဒီလို စိတ်အနေအထား ဖြစ်ခဲ့ပါလိမ့်မည်။

သို့သော် နှုတ်ကပတ်တော် စတင်သည့်အခါ
ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပါသည်။

ဗီဒီယိုတိတ်ခွေဖြင့် နားထောင်စဉ်က
အလွန်ပျင်းစရာကောင်းခဲ့သော နှုတ်ကပတ်တော်သည်
ဟောပြောစင်မှ တိုက်ရိုက် ကြားလိုက်ရသည့်အခါ
လုံးဝ ကွဲပြားစွာ ခံစားရပါသည်။

သမ္မာကျမ်းစာသည် ဖွင့်လှစ်လာခဲ့ပါသည်။

ဘုရားသခင် အသက်ရှင်တော်မူသည်ဟူသော စကားသည်
မရေရာသော ဘာသာရေးစကား မဟုတ်တော့ဘဲ
တကယ့်အရာလို ခံစားလာရပါသည်။

အရင်က ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ သွားခဲ့သော အသင်းတော်၊
အလေ့အထလို ထိုင်နေခဲ့သော ဝတ်ပြုရာခန်းမ၊
ငယ်စဉ်ကတည်းက ကြားခဲ့သော ဘုရားသခင်ဟူသော နာမတော်သည်
ထိုနေ့တွင် လုံးဝ ကွဲပြားစွာ ကြားလာခဲ့ပါသည်။

သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ် နားလည်လာခဲ့ပါသည်။

“ငါ တစ်သက်လုံး သွားခဲ့တဲ့ အသင်းတော်က
ပြောပြချင်ခဲ့တာ ဒါပဲ ဖြစ်တာကိုး။”

သူသည် မိမိသည် အပြစ်သားဖြစ်ကြောင်း
သိလာခဲ့ပါသည်။

ပြီးတော့ ထိုအပြစ်ကြောင့်
တရားစီရင်ခြင်းကို ရှောင်လွှဲနိုင်မည့်သူ မဟုတ်ကြောင်းကိုလည်း
သိလာခဲ့ပါသည်။

သို့သော် တစ်ချိန်တည်းမှာ
အဲဒီလို မိမိအတွက်
ယေရှုခရစ်တော်သည် အသွေးတော် သွန်းလောင်းပေးတော်မူခဲ့ကြောင်း ဧဝံဂေလိတရားသည်
သူ၏စိတ်နှလုံးထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ပါသည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် ကြောက်စရာကောင်းခဲ့သော်လည်း
ထူးဆန်းစွာ ချိုမြိန်နေခဲ့ပါသည်။

အပြစ်ကို သိမြင်ရခြင်းသည် နာကျင်စရာ ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း
ထိုအပြစ်ကို ကိုယ်စားခံယူတော်မူသော
သခင်၏ ကျေးဇူးတော်ကို ကြားရခြင်းသည်
ဖော်ပြမရလောက်အောင် ဝမ်းမြောက်စရာ ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

စည်းဝေးပွဲ၏ နောက်ဆုံးနေ့တွင်
ကယ်တင်ခြင်းရရှိသူများ ရှေ့သို့
ထွက်လာကြရန် ဆိုသော စကားကို
သူကြားခဲ့ပါသည်။

သူသည် မတွန့်ဆုတ်ခဲ့ပါ။

အနောက်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်နေသော သူသည်
ချက်ချင်း ထရပ်ပြီး
ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့ပါသည်။

ဦးလေးနှင့် မိသားစုဝင်များသည်
အံ့အားသင့်သော မျက်နှာများဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေခဲ့ကြပါသည်။

လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားသော တူဖြစ်သူက
ရှေ့သို့ ထွက်လာပြီး
ကယ်တင်ခြင်းရရှိပြီဟု ဝန်ခံခဲ့သောကြောင့်ပါ။

ထိုနေ့တွင် သူသည် သေချာစွာ
ဧဝံဂေလိတရားကို ကြားခဲ့ပါသည်။

ပြီးတော့ ကယ်တင်ခြင်းရရှိပြီဟု
ဝန်ခံခဲ့ပါသည်။

သို့သော် သူ၏ ယုံကြည်ခြင်းအသက်တာသည်
ထိုဝန်ခံခြင်းနှင့်အတူ
ချက်ချင်း စတင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။

အိမ်တွင်းတွင် “အယူမှား” ဟူသော စကားသည်
ဆက်လက် လှည့်လည်နေခဲ့ပါသည်။

ထိုစကားသည် သူ၏စိတ်ကို
ဖမ်းဆီးထားခဲ့ပါသည်။

ဧဝံဂေလိတရားသည် အမှန်ဖြစ်ကြောင်းကို လက်ခံသော်လည်း
ထိုသတင်းစကားများနှင့် လူများ၏ အမြင်ရှေ့တွင်
သူသည် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့ပါသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည်
အသင်းတော်ထဲသို့ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မဝင်နိုင်ခဲ့ပါ။

ထိုသို့ဖြင့် တစ်ဖန်
လောကထဲသို့ လျှောကျသွားခဲ့ပါသည်။

5. မိုးရွာသောည၊ ရပ်တန့်သွားသော အချိန်

နှစ်ကာလများသည် မြန်ဆန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပါသည်။

သူသည် အိမ်ထောင်ပြုခဲ့ပြီး
ဇနီးသည် ပထမဆုံးကလေးကို ကိုယ်ဝန်ဆောင်ထားခဲ့ပါသည်။

မကြာမီတွင်
မိသားစုတစ်ခု၏ ဖခင်ဖြစ်လာမည့်
လူတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

မိုးရွာနေသော ညတစ်ည ဖြစ်ပါသည်။

သူနှင့် ဇနီးသည်
ကလေးမွေးဖွားရန် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို ဝယ်ယူပြီး
အိမ်သို့ ပြန်လာနေခဲ့ကြပါသည်။

ကားသည် ပုံမှန်အတိုင်း
လမ်းပေါ်တွင် မောင်းနှင်နေခဲ့ပြီး
သူ၏စိတ်လည်း ပုံမှန်နှင့်
အများကြီး မကွာခြားခဲ့ပါ။

သို့သော် ထိုအချိန်မှာပဲ
စက်ဘီးစီးလာသော လူတစ်ယောက်သည်
ရုတ်တရက် လမ်းမပေါ်သို့ ပြေးဝင်လာခဲ့ပါသည်။

ရှောင်နိုင်သော အချိန်မရှိခဲ့ပါ။

တိုတောင်းပြီး မာကျောသော ထိခိုက်သံတစ်ခုသည်
ကားအတွင်းကို ခွဲထွက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပြီး
မျက်စိရှေ့တွင် လူတစ်ယောက်သည်
လေထဲသို့ ပျံတက်သွားခဲ့ပါသည်။

ထိုမြင်ကွင်းသည်
အမှန်တကယ်မဟုတ်သလို ခံစားရပါသည်။

အချိန်သည် နှေးကွေးစွာ စီးဆင်းနေသကဲ့သို့
သူသည် ထိုလူ ပျံတက်ပြီး ပြန်ကျသွားသည့် မြင်ကွင်းကို
ကြည့်နေရုံမှတစ်ပါး မတတ်နိုင်ခဲ့ပါ။

သဘာဝအတိုင်း စတီယာရင်ကို လှည့်ခဲ့ပါသည်။

မှန်ကွဲသွားပြီး
အစအနများ ပျံထွက်လာခဲ့ပါသည်။

ဇနီးဘက် ပြတင်းမှန်သည် ကွဲကြေသွားပြီး
သူသည် နှလုံးရပ်သွားတော့မလို ခံစားခဲ့ရပါသည်။

“အကယ်၍ အဲဒီလူက
ကားအတွင်းထဲ ဝင်လာခဲ့ရင်….”

ထိုအတွေးသည် ခေါင်းထဲဖြတ်သွားခဲ့ပါသည်။

ဇနီးသည်လည်း ဘေးကင်းမည်မဟုတ်၊
ဝမ်းထဲက ကလေးလည်း
အန္တရာယ်ရှိခဲ့မည် ဖြစ်ပါသည်။

သူသည် ကားထဲမှ ဆင်းပြီး
လမ်းအလယ်သို့ ပြေးသွားခဲ့ပါသည်။

လူတစ်ယောက်သည် သွေးထွက်နေခဲ့ပါသည်။

သူသည် တုန်လှုပ်နေသော လက်များဖြင့်
ထိုလူ၏ လည်ပင်းနောက်ဘက်ကို ကိုင်ထားခဲ့ပါသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် နောက်မှ လိုက်လာသော ကားတစ်စီး ရှိခဲ့ပြီး
ထိုကားသည် ရဲကားဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

အခြေအနေသည် မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကိုင်တွယ်ပြီးစီးသွားခဲ့ပါသည်။

လူနာတင်ကား ရောက်လာပြီး
ရဲစစ်ဆေးမှုများ ဆက်လက်လုပ်ဆောင်ခဲ့ပါသည်။

သို့သော် လုပ်ငန်းစဉ်အားလုံး ပြီးဆုံးပြီးနောက်
လမ်းဘေးတွင် တစ်ယောက်တည်း ကျန်ရစ်သောအခါ
အဲဒီအခါမှသာ အမှန်တရားသည် လေးလံစွာ သူ့ဆီသို့ တိုးဝင်လာခဲ့ပါသည်။

မိုးသည် ဆက်လက်ရွာနေခဲ့ပါသည်။

လမ်းပေါ်တွင် ရေကန်ငယ်များ ဖြစ်နေပြီး
သူသည် မိုးရေနှင့် ရောနှောနေသော သွေးကို သုတ်ခဲ့ပါသည်။

လက်များသည် ဆက်လက်တုန်နေခဲ့ပါသည်။

ထိုညတွင် သူသည်
အိမ်သို့ ကောင်းစွာ ပြန်မရောက်နိုင်ခဲ့ပါ။

ရဲစခန်းတွင် အစစ်ခံချက် ရေးသားခဲ့ပြီး
အချို့နေ့များကို မျက်ရည်များဖြင့် ဖြတ်သန်းခဲ့ပါသည်။

ဆေးရုံသို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုသောအခါ
နစ်နာသူ၏ မိသားစုဝင်များသည်
သူ့ကို ကိုင်ထားပြီး မေးခဲ့ကြပါသည်။

“မင်းက ငါတို့အဖေကို
ဒီလို ဖြစ်အောင် လုပ်ခဲ့တာလား။”

သူသည် ဘာစကားမှ မပြောနိုင်ခဲ့ပါ။

ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ခဲ့တာလည်း မဟုတ်၊
ဥပဒေချိုးဖောက်ခဲ့တာလည်း မဟုတ်ပါ။

သို့သော် လူတစ်ယောက် ထိုသို့ ဖြစ်သွားခဲ့သည်ဆိုသော အမှန်တရားရှေ့တွင်
ထိုသို့သော ရှင်းပြချက်များသည်
ဘာအင်အားမှ မရှိခဲ့ပါ။

နေ့အနည်းငယ်အကြာတွင်
သူသည် ထိုလူ ကွယ်လွန်သွားကြောင်း သတင်းကို
ကြားခဲ့ရပါသည်။

စိတ်နှလုံးသည် ပြိုလဲကျသွားခဲ့ပါသည်။

လောကကြီးသည် ဆက်လက် လည်ပတ်နေခဲ့သော်လည်း
သူ၏ အချိန်သည်
ထိုမတော်တဆမှု ဖြစ်ခဲ့သော ညတွင်
ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

ထိုအချိန်မှာပဲ
ဦးလေးနှင့် ဦးလေး၏ဇနီးသည် တစ်ဖန် လာရောက်ခဲ့ပါသည်။

သူသည် လူသားဆန်သော နှစ်သိမ့်စကားကို
မျှော်လင့်ခဲ့ကောင်း မျှော်လင့်ခဲ့ပါလိမ့်မည်။

အဆင်ပြေသွားမှာပါ၊

မင်းအပြစ်ပဲ မဟုတ်ပါဘူး၊

အရမ်း မပြိုလဲပါနဲ့

ဟု ပြောပေးစေချင်ခဲ့ကောင်း
ပြောပေးစေချင်ခဲ့ပါလိမ့်မည်။

သို့သော် ဦးလေးသည်
တစ်ဖန် အသင်းတော်အကြောင်းကို ပြောလာခဲ့ပါသည်။

“အသင်းတော်သို့ သွားကြစို့။”

အစပိုင်းတွင် သူသည် စိတ်နာခဲ့ပါသည်။

“အခု ငါ့စိတ်အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိနေလဲဆိုတာရှိနေတဲ့အချိန်မှာ
ထပ်ပြီး အသင်းတော်အကြောင်း ပြောနေတာလား။”

အဲဒီလို အတွေးတစ်ခု ဝင်လာခဲ့ပါသည်။

သို့သော် အချိန်ကြာလာပြီးနောက်မှ သိခဲ့ရသည်မှာ
ထိုစကားသည် ရိုးရိုး အသင်းတော်သို့ လာရန် ဖိတ်ခေါ်ခြင်း မဟုတ်ပါ။

ပြိုလဲနေသော သူ၏စိတ်နှလုံးကို
တစ်ဖန် နှုတ်ကပတ်တော်ရှေ့တွင် ရပ်တည်စေလိုသော
ဘုရားသခင်၏ ခေါ်တော်မူခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူသည်
စည်းဝေးပွဲသို့ သွားမည်ဟု ကတိပြုခဲ့ပါသည်။

6. ဒုတိယ မတော်တဆမှုက ဖွင့်ပေးခဲ့သော လမ်း

ကားမတော်တဆမှုကြောင့်
ကားမရှိခဲ့ပါ။

ထို့ကြောင့် သူသည် အချိန်အတော်ကြာ
စက်ဘီးစီးပြီး အလုပ်သို့ သွားရခဲ့ပါသည်။

အလုပ်သွားရာလမ်းတွင်
ကြီးမားသော အောက်ဆင်းလမ်းတစ်ခု ရှိပါသည်။

စက်ဘီးစီးပြီး ဆင်းလျှင်
တော်တော်လေး အရှိန်မြန်သော လမ်း ဖြစ်ပါသည်။

ထိုနေ့တွင်လည်း သူသည်
လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ယောက်နှင့်အတူ
စက်ဘီးစီးပြီး အလုပ်သို့ သွားနေခဲ့ပါသည်။

လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်က ရှေ့က သွားနေပြီး
သူသည် နောက်မှ လိုက်နေခဲ့ပါသည်။

အောက်ဆင်းလမ်းကို ဆင်းနေစဉ်
စက်ဘီးသည် အရှိန်လျှော့တုံးတွင် တိုက်မိခဲ့ပါသည်။

သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည်
လေထဲသို့ လွင့်တက်သွားခဲ့ပါသည်။

ပြီးတော့ ထိုအတိုင်း
မြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားခဲ့ပါသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် ဦးထုပ်ဆောင်းထားခဲ့သော်လည်း
ဦးထုပ်သည် ကွဲသွားပြီး
ခန္ဓာကိုယ်သည် ပျက်စီးဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်သွားခဲ့ပါသည်။

အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ
သူ နောက်မှ မလိုက်လာသောကြောင့်
ရှေ့က သွားနေသော လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သည်
ပြန်တက်လာခဲ့ပါသည်။

သူသည် လမ်းဘေးတွင် လဲကျနေပြီး
ညည်းညူနေခဲ့ပါသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ဆေးရုံသို့ သွားရပြီး
မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်ပတ်ခွင့် ရခဲ့ပါသည်။

ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်။

ခန္ဓာကိုယ် ဒဏ်ရာရခဲ့သော်လည်း
တစ်ပတ်အချိန် ရလာခဲ့ပါသည်။

ပြီးတော့ ထိုခွင့်ရက်ကြောင့်
သူသည် စည်းဝေးပွဲသို့ တက်ရောက်နိုင်ခဲ့ပါသည်။

သူသည် ပတ်တီးစည်းထားသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်
ကိုယ်ဝန်ဆောင်ဇနီးနှင့်အတူ
တက္ကစီမှ ဆင်းလာခဲ့ပါသည်။

နှစ်ယောက်သည် အကြံပေးခန်းထဲသို့ ဝင်သွားပြီး
နှုတ်ကပတ်တော်သည် တစ်ဖန် စတင်ခဲ့ပါသည်။

ထိုအချိန်တွင် သူ ခံစားခဲ့ရပါသည်။

“အိုအေစစ်လိုပဲ။”

ခြောက်သွေ့သော သဲကန္တာရကို လျှောက်လှမ်းနေသူတစ်ယောက်က
ရေကို တွေ့လိုက်သလို ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

အရင်က ကြားခဲ့သော နှုတ်ကပတ်တော်သည်
တစ်ဖန် အသက်ဝင်လာပြီး
နံရံပေါ်တွင် ချိတ်ထားသော သမ္မာကျမ်းစာသင်ကြားမှု ပိုစတာကို မြင်ရုံဖြင့်ပင်
စိတ်နှလုံး ပူလောင်လာခဲ့ပါသည်။

“ဟုတ်တယ်၊ ဒါပဲ။
ငါ ကြားခဲ့တဲ့ နှုတ်ကပတ်တော်က ဒါပဲ။”

သူသည် နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ရင်း နားလည်လာခဲ့ပါသည်။

အရင်တုန်းက မိမိသည်
ကယ်တင်ခြင်းရရှိပြီဟု ဝန်ခံခဲ့သော်လည်း
သခင်ကို မိမိဘဝ၏ အရှင်သခင်အဖြစ် လက်ခံပြီး
အသက်ရှင်ခဲ့ခြင်း မရှိကြောင်းကိုပါ။

ထိုအချိန်မှသာ သူသည်
စိတ်နှလုံးအနက်ထဲမှ ဝန်ခံခဲ့ပါသည်။

“အခုတော့ တကယ်
ယုံကြည်ခြင်းအသက်တာကို စတင်ကြည့်ရတော့မယ်။”

သူသည် ဇနီးအားလည်း
မိမိကြားခဲ့သော နှုတ်ကပတ်တော်ကို ပြောပြခဲ့ပါသည်။

အရင်ကတော့ အရက်သောက်ရင်း
အလွယ်တကူ ပြောခဲ့သော ဧဝံဂေလိတရား ဖြစ်ခဲ့သော်လည်း
ယခုတော့ ကွဲပြားပါသည်။

မိမိဘဝကို ကိုင်တွယ်ခဲ့သော နှုတ်ကပတ်တော်အဖြစ်
ပြောပြချင်ခဲ့ပါသည်။

ဇနီးသည်လည်း နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ခဲ့ပါသည်။

ပြီးတော့ စည်းဝေးပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက်
နှစ်ယောက်စလုံးသည် အသင်းတော်အလယ်တွင်
ယုံကြည်ခြင်းအသက်တာကို ဆောင်ရွက်မည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြပါသည်။

သို့သော် ဆုံးဖြတ်ခြင်းနှင့်
လက်တွေ့အသက်ရှင်ခြင်းသည် ကွဲပြားပါသည်။

ဝတ်ပြုချိန်တွင် နောက်ဘက်တွင် ထိုင်နေပြီးလည်း
ဓမ္မဆရာ၏ ဆုတောင်းချိန် ရောက်လာသောအခါ
လူများ၏ အမြင်ကို ကြောက်ပြီး
ထွက်ပြေးတတ်ခဲ့ပါသည်။

အသင်းတော်ထဲသို့ ဝင်လာမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ခဲ့သော်လည်း
စိတ်တစ်နေရာတွင်တော့
ကြောက်ရွံ့မှုနှင့် မရင်းနှီးမှုများ ကျန်ရှိနေခဲ့ပါသည်။

သို့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည်
သူ့ကို မလွှတ်ထားခဲ့ပါ။

တဖြည်းဖြည်း၊
အလွန်တဖြည်းဖြည်း၊
သူသည် နှုတ်ကပတ်တော်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ပါသည်။

7. ကျန်ရှိသော ဘဝကို လူနှစ်ယောက်စာအဖြစ်

သူသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင်
တိတ်တဆိတ် သစ္စာပြုခဲ့ပါသည်။

“သခင်၊

ကျွန်ုပ်လို မရှိသလို ဖြစ်သောသူ၊ နိမ့်ကျသောသူ၊
အထင်အမြင်သေးခံရမည့်သူအတွက်
ယေရှုခရစ်တော်သည် အသွေးတော် သွန်းလောင်းပေးတော်မူခဲ့ပါသည်။

ယခု ကျန်ရှိသော ဘဝကို
သခင့်ရှေ့တွင် အသက်ရှင်ကြည့်ပါမည်။”

ပြီးတော့ သူ၏စိတ်ထဲတွင်
နောက်ထပ် အတွေးတစ်ခုလည်း ရှိခဲ့ပါသည်။

ကားမတော်တဆမှုကြောင့် ကွယ်လွန်သွားသော
ထိုလူကြောင့် ဖြစ်ပါသည်။

ထိုသူသည် ဘယ်လိုဘဝကို အသက်ရှင်ခဲ့သလဲ၊
ဘယ်လိုစိတ်နှလုံးနဲ့ နောက်ဆုံးအချိန်ကို ရင်ဆိုင်ခဲ့သလဲဆိုတာကို
သူ မသိနိုင်ခဲ့ပါ။

သို့သော် သေချာသောအရာတစ်ခုမှာ
ထိုအဖြစ်အပျက်မှတစ်ဆင့်
မိမိသည် တစ်ဖန် အသင်းတော်အလယ်သို့
ပြန်လာခဲ့ကြောင်း ဖြစ်ပါသည်။

ထို့ကြောင့် သူ တွေးခဲ့ပါသည်။

“ကျန်တဲ့ဘဝကို
လူနှစ်ယောက်စာအဖြစ် အသက်ရှင်ကြည့်ရအောင်။”

သို့သော် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်နောက်ပိုင်း
သူ၏ဘဝသည် ချက်ချင်း
အေးချမ်းသွားခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါ။

မဟုတ်ဘဲ အခက်အခဲများသည်
တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှိုင်းလို ဝင်လာခဲ့ပါသည်။

ခါးနာကြောင့်
ဆေးရုံတွင် တစ်လကြာ
လှဲနေရခဲ့ပြီး၊

ကလေးများလည်း နာမကျန်းဖြစ်ခဲ့ကြကာ
ဇနီးလည်း ဆေးရုံတက်ခဲ့ရပါသည်။

စီးပွားရေးပြဿနာများလည်း တိုးဝင်လာခဲ့ပါသည်။

အကြွေးများ ပေါ်လာပြီး
နို့မှုန့်ဖိုး မရှိ၍
စိတ်ပူရသော နေ့များလည်း ရှိခဲ့ပါသည်။

လှူရန် ငွေမရှိ၍
ရှက်ရွံ့ရသော အချိန်များလည်း ရှိခဲ့ပြီး
ကားဝန်ဆောင်မှုလုပ်ရမည့်အချိန်တွင်
ဆီဖိုးမရှိ၍
ကတ်ဖြင့် အနိုင်နိုင် ဖြတ်သန်းခဲ့ရသော အချိန်များလည်း ရှိခဲ့ပါသည်။

ထိုအချိန်များတွင် နေ့ရက်တိုင်းသည်
မလွယ်ကူခဲ့ပါ။

တစ်ကြိမ် ပြိုလဲသွားသော စိတ်ကို
အနိုင်နိုင် ကိုင်တွယ်ပြီး
နှုတ်ကပတ်တော်ရှေ့သို့ ပြန်လာခဲ့သော်လည်း
ဘဝပြဿနာများသည် စောင့်နေသကဲ့သို့
သူ့ကို လှုပ်ခတ်စေခဲ့ပါသည်။

သို့သော် အချိန်ကြာပြီး ပြန်လည်ကြည့်သောအခါ
သူ သိနိုင်ခဲ့ပါသည်။

ဘုရားသခင်သည် ထိုအချိန်အားလုံးကို
ဖြတ်သန်းစေတော်မူခဲ့ကြောင်းကိုပါ။

ထိုအခက်အခဲများသည်
သူ့ကို နိမ့်ချစေခဲ့ပါသည်။

ပြီးတော့ အသင်းတော်အတွင်း၌
စိတ်ကို မြှင့်တင်မထားသင့်ကြောင်းကို
သင်ကြားပေးခဲ့ပါသည်။

မိမိတော်လှန့်ထူးချွန်၍ ရပ်တည်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ
ကျေးဇူးတော်ဖြင့် ကိုင်တွယ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်းကို
သင်ယူစေခဲ့ပါသည်။

သူသည် မကြာခဏ ဆုတောင်းခဲ့ပါသည်။

“ဘုရားသခင်၊

နှုတ်ကပတ်တော်ကို နာခံနိုင်သော အင်အားကို ပေးတော်မူပါ။

စောင့်ထိန်းနိုင်သော စွမ်းအားကို ပေးတော်မူပါ။

ကျွန်ုပ်လည်း တစ်ကြိမ်
အဲဒီလို အသက်ရှင်ကြည့်ပါမည်။”

သို့သော် ယုံကြည်ခြင်းအသက်တာကို ဆောင်ရွက်နေသော်လည်း
သူ၏စိတ်ထဲတွင်
နောက်ဆုံးအထိ မကျော်လွှားနိုင်သော နှုတ်ကပတ်တော်တစ်ခု ရှိခဲ့ပါသည်။

“သင်၏ မိဘများကို နာခံလော့။”

ထိုနှုတ်ကပတ်တော်သည်
သူ၏စိတ်နှလုံးထဲတွင်
ကြီးမားသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ တည်ရှိနေခဲ့ပါသည်။

8. မခေါ်နိုင်ခဲ့သော နာမည်

သူ့အတွက် မိခင်သည်
ဒဏ်ရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

အသက် နှစ်နှစ်ခန့်တွင်
မိမိကိုထားခဲ့ပြီး ထွက်သွားသောသူ။

အသက်ရှင်နေကြောင်းကို ကြားခဲ့သော်လည်း
စိတ်နှလုံးအရတော့ လက်ခံနိုင်ခြင်း မရှိသောသူ ဖြစ်ပါသည်။

သူသည် ယုံကြည်ခြင်းအသက်တာကို ဆောင်ရွက်နေသော်လည်း
မိခင်ကို တွေးမိသောအခါ
စိတ်နှလုံး ပိတ်သွားခဲ့ပါသည်။

ပြီးတော့ “သင်၏ မိဘများကို နာခံလော့” ဟူသော
နှုတ်ကပတ်တော်ရှေ့တွင်
အမြဲတမ်း အင်အားကုန်ခမ်းသွားခဲ့ပါသည်။

အသင်းတော်တွင် သူသည် ဝန်ဆောင်ခဲ့ပါသည်။

ဧဝံဂေလိလည်း ဟောပြောခဲ့ပါသည်။

မိမိတတ်နိုင်သမျှ နှုတ်ကပတ်တော်အတိုင်း အသက်ရှင်ရန်
ကြိုးစားခဲ့ပါသည်။

သို့သော် အခြားနှုတ်ကပတ်တော်များကို
နာခံရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း
ထိုနှုတ်ကပတ်တော်တစ်ခုကိုတော့
စိတ်နှလုံးဖြင့် လက်ခံရန် ခက်ခဲခဲ့ပါသည်။

တစ်နေ့တွင်
ဦးလေးနှင့် ဦးလေး၏ဇနီးက ပြောခဲ့ပါသည်။

“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းအမေ အသက်ရှင်နေကြောင်း သိရပြီဆိုတော့
အဲဒီဝိညာဉ်ကိုတော့ တစ်ခါလောက် ကယ်တင်ရမှာ မဟုတ်ဘူးလား။”

သူသည် ဆိုးလ်မြို့သို့ တက်သွားပြီး
မိခင်ကို ခေါ်လာခဲ့ပါသည်။

သို့သော် စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ပါ။

တကယ်ပင် စကားတစ်ခွန်းမျှ
မပြောခဲ့ပါ။

သူသည် မိခင်ကို
သင်တန်းစခန်းသို့ ခေါ်သွားထားခဲ့ပါသည်။

ခေါ်သွားထားခဲ့သည်ဟု ပြောတာထက်
စိတ်နှလုံးအရတော့ ပစ်ချထားခဲ့သည်ဟု ပြောတာက
ပို၍ နီးစပ်ကောင်း နီးစပ်ပါလိမ့်မည်။

ထိုလောက်အထိ သူ၏စိတ်နှလုံးသည်
ပိတ်ထားခဲ့ပါသည်။

နေ့အနည်းငယ်အကြာတွင်
မိခင်သည် နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်ပြီး
ကယ်တင်ခြင်းသက်သေခံချက် ပြောခဲ့ပါသည်။

သူသည် ထိုအကြောင်းကို ကြားခဲ့ပါသည်။

ကျေးဇူးတင်သင့်ပြီး
ဝမ်းမြောက်သင့်ပါသည်။

သို့သော် သူ၏ ပါးစပ်မှ
နောက်ဆုံးအထိ စကားတစ်လုံး မထွက်လာခဲ့ပါ။

“အမေ။”

ထိုစကား မထွက်လာခဲ့ပါ။

လည်ချောင်းအထိ တက်လာသော်လည်း
ပါးစပ်အပြင်သို့ မထွက်လာခဲ့ပါ။

သူသည် မိခင်အသက်ရှင်နေကြောင်းကိုသာ အတည်ပြုပြီး
တစ်ဖန် မသိချင်ယောင်ဆောင်ကာ နေထိုင်ခဲ့ပါသည်။

အဲဒါသည် သူ၏စိတ်နှလုံးအနက်ထဲတွင် ကျန်နေခဲ့သော
ရှက်စရာအရာတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

နှုတ်ကပတ်တော်ကို သိခဲ့သော်လည်း
နာခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သော နေရာ။

ကျေးဇူးတော်ကို ရခဲ့သော်လည်း
မချစ်နိုင်ခဲ့သော နေရာ။

အဲဒီနေရာကပဲ
သူ၏စိတ်နှလုံးကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖိထားခဲ့ပါသည်။

9. ကန်စွန်းဥခင်းထဲတွင် လာသော ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု

ထိုနေ့တွင် မိုးကောင်းကင်သည် ကြည်လင်နေခဲ့ပါသည်။

သူသည် လယ်ခင်းထဲတွင်
ကန်စွန်းဥများ တူးနေခဲ့ပါသည်။

မြေထဲမှ
ကြီးမားသော ကန်စွန်းဥများ ထွက်လာတိုင်း
သူ ပျော်ရွှင်ခဲ့ပြီး
ဓာတ်ပုံရိုက်ကာ ဝမ်းမြောက်နေခဲ့ပါသည်။

“ဒါကို ကြည့်စမ်းပါဦး။”

ထိုသို့ ရယ်မောနေချိန်တွင်
ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု ဝင်လာခဲ့ပါသည်။

ဦးလေး ဖြစ်ပါသည်။

ဖုန်းကို လက်ခံသည့်အချိန်တွင်
သူသည် ထူးဆန်းသော ခံစားချက်တစ်ခု ရခဲ့ပါသည်။

လူသည် တစ်ခါတစ်ရံ
စကားမထွက်ခင်ကတည်းက
သတင်းတစ်ခုကို ကြိုတင်ခံစားတတ်ပါသည်။

ဖုန်းတစ်ဖက်မှ
ဦးလေးသည် တိတ်တဆိတ် ပြောခဲ့ပါသည်။

“မင်းအမေ ကွယ်လွန်သွားပြီ။”

သူသည် ဘာစကားမှ မပြောနိုင်ခဲ့ပါ။

တက်သွားကြည့်သောအခါ
မိခင်သည် အချိန်အတော်ကြာကတည်းက
အသက်ဆုံးပါးနေပြီးသား ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

ရေချိုးခန်းထဲတွင် လဲကျနေပြီး
ဆယ်ရက်ကျော်နေပြီဟု ထင်ရပါသည်။

ရုပ်အလောင်းသည် သေချာစွာ မမှတ်မိနိုင်တော့ဘဲ
သူသည် မိခင်ကို အပြည့်အဝ
ပြန်လည်စုစည်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါ။

အသုဘကို တိတ်တဆိတ် ပြုလုပ်ခဲ့ပါသည်။

သူသည် အသင်းတော်ရှိ ညီအစ်ကိုမောင်နှမများအားလည်း
သတင်းမပေးခဲ့ပါ။

မပေးနိုင်ခဲ့ပါ။

မိမိသည် ဘုရားသခင်ရှေ့တွင်
နောက်ဆုံးအထိ နာခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့သော
ထိုနှုတ်ကပတ်တော်ကို သတိရခဲ့ပါသည်။

မိခင်အပေါ်
နောက်ဆုံးအထိ စိတ်နှလုံး မပေးနိုင်ခဲ့သော
ရှက်ရွံ့မှုကိုလည်း သတိရခဲ့ပါသည်။

ထို့ကြောင့် မည်သူ့ကိုမျှ မှီခိုချင်စိတ် မရှိခဲ့ပြီး
မည်သူ့ကိုမျှ ဒီအကြောင်းကို
ပြောပြချင်စိတ် မရှိခဲ့ပါ။

မီးသဂြိုဟ်ရာနေရာတွင် တစ်ယောက်တည်း ရပ်နေသောအချိန်
သူသည် ပထမဆုံးအကြိမ်
နက်ရှိုင်းသော အထီးကျန်မှုကို ခံစားခဲ့ပါသည်။

“လူဆိုတာ အလွန်အထီးကျန်တာပဲ။”

မိခင်လည်း အထီးကျန်ခဲ့မလားဟု
တွေးခဲ့ပါသည်။

မိမိလည်း အထီးကျန်နေခဲ့ပါသည်။

သို့သော် ထိုအထီးကျန်မှုအတွင်းတွင်
ထူးဆန်းစွာပင် ဘုရားသခင်၏ နှစ်သိမ့်မှု ရှိနေခဲ့ပါသည်။

လူသားတိုင်းသည် တူညီသော လမ်းကို သွားကြပါသည်။

မွေးဖွားသည်၊
အသက်ရှင်သည်၊
ထွက်ခွာသွားသည်။

ပြီးတော့ ထိုလမ်းပေါ်တွင်
ဘုရားသခင်သည် မိမိအား
အထူးကျေးဇူးတော် ပေးတော်မူခဲ့ကြောင်း
တိတ်တဆိတ် စိတ်နှလုံးထဲတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့ပါသည်။

သူ့ကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖိထားသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးသည်
ထိုနေ့နောက်ပိုင်း တဖြည်းဖြည်း
အောက်သို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့ပါသည်။

ဒဏ်ရာသည် လုံးဝ
ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တာ မဟုတ်ပါ။

သို့သော် ယခင်ကဲ့သို့
သူ့ကို ဖိနှိပ်နေသော ပုံစံအတိုင်း
ဆက်လက် မကျန်ရစ်တော့ပါ။

10. တိုက်ဆိုင်မှုဟု ပြောရန် ခက်ခဲသော ကျေးဇူးတော်

သူသည် မိမိဘဝကို ပြန်လည်သုံးသပ်တိုင်း
တိုက်ဆိုင်မှုဟု ပြောရန် ခက်ခဲသော မြင်ကွင်းများကို
သတိရလာတတ်ပါသည်။

ကားမတော်တဆမှု ဖြစ်သည့်အချိန်တွင်
နောက်တည့်တည့်တွင် ရဲကား ရှိနေခဲ့သော အဖြစ်။

မတော်တဆမှုမဖြစ်မီ လအနည်းငယ်အလိုတွင်
တိုက်ဆိုင်သလို ယာဉ်မောင်းအာမခံ ဝယ်ထားခဲ့သော အဖြစ်။

ကြီးမားသော အခက်အခဲများအတွင်းတွင်ပင်
ခံနိုင်ရန် လမ်း ဖွင့်လှစ်ခံခဲ့ရသော အဖြစ်။

ပြီးတော့ စက်ဘီးမတော်တဆမှုကြောင့် ရရှိခဲ့သော ခွင့်ရက်ကြောင့်
တစ်ဖန် နှုတ်ကပတ်တော်ကို နားထောင်နိုင်ခဲ့သော အဖြစ်အထိ။

တစ်ခုချင်း ခွဲကြည့်လျှင်
တိုက်ဆိုင်မှုလို မြင်ရပါသည်။

သို့သော် အချိန်ကုန်လွန်ပြီး ပြန်လည်ကြည့်သောအခါ
ထိုအရာအားလုံးသည်
ကြိုးတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ဆက်နွယ်နေခဲ့ပါသည်။

ဘုရားသခင်သည် သူ့ကို
တစ်ဖန် ခေါ်တော်မူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

အမှန်မှာ သူသည်
ပြီးပြည့်စုံသော လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပါ။

ရှေ့သို့ ထွက်ပြီး သက်သေခံရန်လည်း
ကြောက်ရွံ့ခဲ့ပါသည်။

ပါးစပ်ဖြင့် သခင်ကို ပြောသော်လည်း
ဘဝဖြင့် လိုက်မလျှောက်နိုင်သော လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားမည်ကို
ကြောက်ခဲ့ပါသည်။

ယုဒသည် နှုတ်ခမ်းနမ်းခြင်းဖြင့်
ယေရှုကို အပ်နှံခဲ့သည်ဟူသော နှုတ်ကပတ်တော်သည်
သူ၏စိတ်ထဲတွင် စွဲကပ်နေခဲ့ပါသည်။

“ငါက အပြင်ပန်းအားဖြင့်
သခင်ကို နှုတ်ခမ်းနမ်းသလို နေထိုင်နေပြီး
အမှန်တကယ်တော့ သခင်ကို သစ္စာဖောက်နေခြင်း မဟုတ်ဘူးလား။”

ထိုကြောက်ရွံ့မှုသည်
သူ့ကို ပြိုလဲစေရန်ထက်
နိမ့်ချစေခဲ့ပါသည်။

မိမိ၏ အားနည်းချက်ကို သိစေခဲ့ပြီး
ကျေးဇူးတော်မရှိလျှင် ရပ်တည်နိုင်မည့်သူ မဟုတ်ကြောင်းကို
နားလည်စေခဲ့ပါသည်။

သူသည် ယနေ့တိုင် အားနည်းနေဆဲ ဖြစ်ပါသည်။

အမှားများလည်း များခဲ့ပြီး
ရှက်စရာအမှတ်တရများလည်း ရှိခဲ့ပါသည်။

သို့သော် အရာတစ်ခုတော့ သေချာပါသည်။

ဘုရားသခင်သည် ထိုသို့သော သူ့ကို
ကိုင်တွယ်ထားတော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

မရှိသောသူကဲ့သို့၊
မိုက်မဲသောသူကဲ့သို့၊
အထင်အမြင်သေးခံရသောသူကဲ့သို့ ဖြစ်သော သူ့ကို
ဘုရားသခင် ခေါ်တော်မူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပါသည်။

11. တစ်နေ့တာကို တစ်ဖန် စတင်ပါသည်

သူသည် တိတ်တဆိတ်
ခေါင်းငုံ့ခဲ့ပါသည်။

“သခင်၊

ကျန်ရှိသော အသက်တာကို
သခင့်ရှေ့တွင် အသက်ရှင်ချင်ပါသည်။”

ထိုဝန်ခံချက်သည် ခမ်းနားခြင်း မရှိပါ။

တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စိတ်လှုပ်ရှားစေလိုသော စကားလည်း
မဟုတ်ပါ။

ရှည်လျားသော နှစ်ကာလများအတွင်း
ပြန်လာခဲ့ပြီး၊
လဲကျခဲ့ပြီး၊
ထွက်ပြေးခဲ့ပြီး၊
တစ်ဖန် ကိုင်တွယ်ခံခဲ့ရသော လူတစ်ယောက်က
ဘုရားသခင်ရှေ့တွင် ပေးအပ်သော
နိမ့်ကျသော ဝန်ခံချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ပါသည်။

ပြီးတော့ သူသည်
ယနေ့လည်း ဆုတောင်းနေပါသည်။

မိမိ ဧဝံဂေလိဟောပြောနေသော လူများသည်
နှုတ်ကပတ်တော်ရှေ့တွင် ရပ်တည်နိုင်ရန်
ဆုတောင်းပါသည်။

မိမိကဲ့သို့ အချိန်ကြာမြင့်စွာ လှည့်ပတ်မသွားကြရန်
ဆုတောင်းပါသည်။

ဘုရားသခင်သည် သူတို့၏စိတ်နှလုံးများကိုလည်း
တိတ်တဆိတ် ထိတွေ့ပေးတော်မူရန်
ဆုတောင်းပါသည်။

သူ၏ဇာတ်လမ်းသည်
အဆုံးသတ်သေးခြင်း မရှိပါ။

ဒဏ်ရာများလည်း ကျန်ရှိနေပြီး
နောင်တများလည်း ကျန်ရှိနေပါသည်။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးအပေါ်တွင်
ကျေးဇူးတော် ကျန်ရှိနေခဲ့ပါသည်။

ထိုကျေးဇူးတော်သည်
သူ့ကို တစ်ဖန် လျှောက်လှမ်းစေခဲ့ပြီး
ထိုကျေးဇူးတော်သည်
သူ့ကို တစ်ဖန် နှုတ်ကပတ်တော်ရှေ့တွင် ရပ်တည်စေခဲ့ပါသည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် ယနေ့လည်း
တိတ်တဆိတ် ဝန်ခံပါသည်။

“သခင်၊

ကျွန်ုပ်လည်း တစ်ကြိမ် အသက်ရှင်ကြည့်ပါမည်။”

ထိုသို့ဖြင့် သူသည်
တစ်နေ့တာကို တစ်ဖန် စတင်ပါသည်။

[이천교회 성도간증 - ep.2] 그를 다시 부르신 하나님 (생명의말씀선교회, 대한예수교침례회)

danny2 — Sun, 31 May 2026 15:30:25 +0900

[이천교회 성도간증 - ep.2] 그를 다시 부르신 하나님

그를 다시 부르신 하나님

1. 바구니 속에서 자란 아이

그는 아버지의 얼굴을

기억하지 못합니다.

아니, 기억하지 못한다기보다

애초에 기억할 시간이

없었다는 말이

더 맞을지도 모르겠습니다.

그가 세상에 태어난 지

얼마 되지 않았을 때,

아버지는 그의 곁을 떠났고

어머니도 오래 머물지 못했어요.

젊은 나이에

홀로 아이를 품고 살아가기에는

세상이 너무 거칠었고,

삶은 너무 버거웠을 것입니다.

결국 그는

외할머니의 품에 맡겨졌습니다.

그때부터 그의 어린 시절은

할머니의 굽은 등과

거친 손 위에서

시작되었다고 할 수 있어요.

할머니는 그를 안고

마냥 울고만 있을 수 없었습니다.

밭일도 해야 했고,

먹고살아야 했고,

어린아이도 돌봐야 했거든요.

처음에는 그를

밭둑 근처에 눕혀두고

일을 하셨다고 합니다.

그런데 한참 밭을 매고 돌아오면,

아이의 여린 살 위에

개미와 벌레들이

붙어 있었다고 해요.

그 모습을 본 할머니의 마음이

얼마나 무너졌을까요.

그다음부터 할머니는

작은 바구니에 그를 넣었습니다.

그리고 바구니에 줄을 묶어

허리에 매단 채

밭을 매기 시작하셨어요.

할머니가 한 걸음 움직이면,

바구니도 흙길 위를 따라

천천히 움직였습니다.

그는 그렇게

흙냄새와 풀냄새,

그리고 할머니의 거친 숨소리 속에서

자라났어요.

나중에 그 이야기를 들었을 때,

그는 웃으며 넘기곤 했습니다.

하지만 마음 한구석은

늘 무거웠어요.

공부로 보답한 것도 아니고,

세상적으로 뛰어난 사람이 된 것도

아니었습니다.

그래도 크게 엇나가지 않고

살아올 수 있었던 이유가 있다면,

아마 그 사랑 때문이었을 것입니다.

그리고 어쩌면

할머니가 믿고 있던 하나님께서

그의 삶을 조용히 붙들고 계셨던 것은

아니었을까요.

2. 익숙했지만 멀어져 가던 교회

그는 어릴 적부터

교회를 다녔습니다.

할머니가 하나님을 믿고 있었기 때문에,

그에게 교회는

낯선 곳이 아니었어요.

하나님이라는 말도,

예수님이라는 말도,

찬송 소리도

이상하게 거부감 없이 들렸습니다.

어릴 때 시골 교회는

그에게 꽤 즐거운 곳이었어요.

교회에서는 아이들을 위해

영화를 틀어주기도 했고,

먹을 것도 주었습니다.

작은 화면 속에서 번쩍이던 장면들과

교회에서 받았던 따뜻한 기억들은

어린 그의 마음속에

오래 남아 있었어요.

그러다 할머니는

시골 농사를 접고

서울로 올라오게 됩니다.

사과밭을 붙잡고 살기에는

삶이 너무 막막했을 것이고,

식당 일을 하며 살아가는 것이

더 현실적인 선택이었을지도 모릅니다.

그렇게 그는

초등학교 고학년 무렵

서울 생활을 시작하게 되었어요.

서울에 올라와서도

그는 교회를 다녔습니다.

하지만 시간이 지나면서

교회는 점점

재미없는 곳이 되어갔어요.

중학생이 되고,

고등학생이 되자

그는 예배당에 앉아 있으면서도

자꾸 마음이 다른 곳으로

흘러가는 것을 느꼈습니다.

‘나는 왜 교회를 다니는 걸까?’

그런 생각이 들었습니다.

그렇다고 깊이 고민한 것은

아니었어요.

하나님이 정말 살아 계신지

궁금하지도 않았고,

교회에서 전하는 말씀이

자기 인생과 무슨 상관이 있는지도

알지 못했습니다.

몸은 예배당에 앉아 있었지만,

마음은 점점

교회 밖으로 멀어지고 있었어요.

그에게 교회는

신앙이라기보다 습관이었습니다.

가야 하니까 가고,

앉아 있으라니까 앉아 있고,

끝나면 돌아오는 곳이었지요.

그렇게 그는

하나님을 안다고 생각했지만,

사실은 하나님과 점점 멀어진 채

살아가고 있었습니다.

3. 회색 비디오테이프가 남긴 기억

어느 날,

외삼촌이 집으로 찾아왔습니다.

외삼촌은 전과 조금 달라져 있었어요.

말투에는 이상한 확신이 있었고,

눈빛에는 전하고 싶은 무언가가

담겨 있었습니다.

외삼촌은 가족들에게

말씀을 들어보라고 했습니다.

그리고 회색 박스에 담긴

전도용 비디오테이프를 가져와

집에 틀어놓기 시작했어요.

하지만 집안 분위기는

곧 싸늘해졌습니다.

어른들은 수군거렸어요.

“큰일 났다.

이상한 데 빠진 것 아니냐?”

그는 그 말이

정확히 무슨 뜻인지는 몰랐습니다.

다만 집안 사람들이

그 말씀을 반기지 않는다는 것은

알 수 있었어요.

외삼촌은 할머니와 가족들에게

말씀을 들으라고 했고,

그도 어쩔 수 없이

그 자리에 앉아 있었습니다.

하지만 어린 그의 마음에는

말씀이 들어오지 않았어요.

몸은 배배 꼬이고,

마음은 딴 데 가 있었습니다.

전도용 비디오테이프에서

흘러나오는 말씀은

그저 지루하게만 느껴졌고,

그는 빨리 그 시간이 끝나기만을

바랐어요.

외삼촌이 돌아간 뒤,

집안 사람들은 그 테이프를

잘 보지 않았습니다.

그러자 그는 몰래

그 테이프를 꺼냈어요.

그리고 그 위에

영화를 녹화했습니다.

말씀은 지워지고,

액션 영화가 그 자리를 채웠습니다.

그때는 아무렇지 않았어요.

그저 재미없는 말씀 대신

재미있는 영화를 넣었다고

생각했을 뿐입니다.

하지만 시간이 한참 지난 뒤,

그는 그 시절을 떠올릴 때마다

마음 한구석이 이상하게 아팠어요.

‘그때 나는 뭘 지워버린 걸까.’

단순히 비디오 화면만

지운 것은 아니었을지도 모릅니다.

어쩌면 하나님께서

조용히 건네신 첫 부르심을,

그는 아무렇지 않게

덮어버렸던 것인지도 몰라요.

4. 뒤쪽 자리에서 열린 마음

시간이 흘러

외삼촌은 교회 안에서

가정을 이루었습니다.

그리고 어느 날,

할머니와 그를 데리고

집회에 참석하게 했어요.

그는 원래

내성적인 사람이었습니다.

앞에 나서는 것도 싫어했고,

누군가의 시선을 받는 것도

부담스러워했어요.

그래서 그는

강당 제일 뒤쪽에 앉았습니다.

마음속에는

큰 기대가 없었어요.

‘또 뻔한 이야기겠지.’

아마 그런 마음이었을 것입니다.

그런데 말씀이 시작되자

이상한 일이 일어났어요.

비디오테이프로 들을 때는

그렇게 지루하던 말씀이,

직접 강단에서 들으니

전혀 다르게 느껴졌습니다.

성경이 풀렸습니다.

하나님이 살아 계시다는 말이

막연한 종교 이야기가 아니라

실제처럼 다가왔어요.

그동안 아무 생각 없이 다녔던 교회,

습관처럼 앉아 있던 예배당,

어릴 때부터 들어왔던 하나님이라는 이름이

그날은 전혀 다르게 들렸습니다.

그는 처음으로 깨닫게 됩니다.

‘내가 평생 다녔던 교회가

전하려고 했던 것이 이거였구나.’

그는 자신이 죄인이라는 사실을

알게 되었습니다.

그리고 그 죄 때문에

심판을 피할 수 없는 사람이라는 것도

알게 되었어요.

그러나 동시에,

그런 자신을 위해

예수 그리스도께서 피를 흘리셨다는 복음이

그의 마음에 들어왔습니다.

말씀은 두려웠지만

이상하게도 달았습니다.

죄를 깨닫는 것은 아팠지만,

그 죄를 대신 담당하신

주님의 은혜를 듣는 것은

말할 수 없이 기뻤어요.

집회 마지막 날,

구원받은 사람은 앞으로

나오라는 말이

들렸습니다.

그는 망설이지 않았어요.

제일 뒤에 앉아 있던 그가

벌떡 일어나

앞으로 걸어 나갔습니다.

외삼촌과 가족들은

놀란 얼굴로 그를 바라보았습니다.

전혀 예상하지 못했던 조카가

앞으로 나가

구원받았다고 고백했기 때문이에요.

그날 그는 분명히

복음을 들었습니다.

그리고 구원을 받았다고

고백했어요.

그러나 그의 신앙생활은

그 고백과 함께

곧장 시작되지는 않았습니다.

집안에는 여전히

“이단”이라는 말이 떠돌았습니다.

그 말은 그의 마음을

붙잡고 있었어요.

복음이 사실이라는 것을 인정하면서도,

그는 그 소문과 시선 앞에서

머뭇거렸습니다.

결국 그는

교회 안으로 깊이 들어가지 못했습니다.

그렇게 다시

세상 속으로 흘러가게 되었어요.

5. 비 오는 밤, 멈춰버린 시간

세월은 빠르게 흘렀습니다.

그는 결혼했고,

아내는 첫아이를 품고 있었어요.

이제 곧

한 가정의 아버지가 될

사람이었습니다.

어느 비 오는 밤이었습니다.

그와 아내는

출산 준비물을 사러 나갔다가

집으로 돌아오는 길이었어요.

차는 평소처럼

도로를 달리고 있었고,

그의 마음도 평소와

크게 다르지 않았습니다.

그런데 그 순간,

자전거를 탄 사람이

갑자기 도로로 뛰어들었습니다.

피할 틈이 없었어요.

짧고 둔탁한 충격음이

차 안을 갈랐고,

눈앞에서 사람이

허공으로 튕겨 올라갔습니다.

그 장면은

현실 같지 않았어요.

마치 시간이 느리게 흐르는 것처럼,

그는 그 사람이 날아갔다 떨어지는 모습을

바라볼 수밖에 없었습니다.

본능적으로 핸들을 틀었습니다.

유리창이 깨지고,

파편이 튀었어요.

아내 쪽 창문이 박살 났고,

그는 심장이 멎는 줄 알았습니다.

‘만약 그 사람이

안으로 들어왔더라면….’

그 생각이 머릿속을 스쳤어요.

아내도 무사하지 못했을 것이고,

뱃속에 있던 아이도

위험했을 것입니다.

그는 차에서 내려

길 한가운데로 달려갔습니다.

사람은 피를 흘리고 있었어요.

그는 떨리는 손으로

그 사람의 뒷목을 붙잡았습니다.

다행히 뒤따라오던 차가 있었고,

그 차는 경찰차였습니다.

상황은 빠르게 처리되었어요.

구급차가 왔고,

경찰 조사가 이어졌습니다.

그런데 모든 절차가 끝난 뒤,

길가에 혼자 남게 되자

그제야 현실이 무겁게 밀려왔어요.

비는 계속 내리고 있었습니다.

도로 위에는

물웅덩이가 고여 있었고,

그는 빗물에 섞인 피를 닦았습니다.

손은 계속 떨렸어요.

그날 밤 그는

집에 제대로 돌아가지 못했습니다.

경찰서에서 조서를 썼고,

며칠 동안 눈물로 시간을 보냈어요.

병원에 찾아갔을 때

피해자의 가족들은

그를 붙잡고 물었습니다.

“네가 우리 아버지를

이렇게 만들었냐?”

그는 아무 말도 할 수 없었습니다.

일부러 그런 것도 아니었고,

불법을 저지른 것도 아니었어요.

그러나 한 사람이

그렇게 되었다는 사실 앞에서,

그런 설명은

아무 힘이 없었습니다.

며칠 뒤,

그는 그 사람이 세상을 떠났다는 소식을

들었습니다.

마음이 무너져 내렸어요.

세상은 여전히 돌아가고 있었지만,

그의 시간은

그 사고의 밤에 멈춰버린 것 같았습니다.

바로 그때,

외삼촌 부부가 다시 찾아왔습니다.

그는 어쩌면

인간적인 위로를 기대했는지도 몰라요.

괜찮다고,

네 잘못만은 아니라고,

너무 무너지지 말라고

말해주기를 바랐을지도 모릅니다.

하지만 외삼촌은

다시 교회 이야기를 꺼냈어요.

“교회에 가자.”

처음에는 야속했습니다.

‘지금 내가 어떤 마음인데,

또 교회 이야기를 하는 걸까.’

그런 생각이 들었어요.

그러나 시간이 지나고 보니,

그 말은 단순히

교회에 나오라는 권유가 아니었습니다.

무너진 그의 마음을

다시 말씀 앞에 세우려는

하나님의 부르심이었어요.

결국 그는

집회에 가겠다고 약속했습니다.

6. 두 번째 사고가 열어준 길

교통사고로 차가 없었습니다.

그래서 그는 한동안

자전거를 타고 출근해야 했어요.

출근길에는

큰 내리막이 있었습니다.

자전거를 타고 내려가면

꽤 속도가 나는 길이었어요.

그날도 그는

동료와 함께

자전거를 타고 출근하고 있었습니다.

동료가 앞서가고,

그는 그 뒤를 따라갔어요.

내리막을 내려가던 순간,

자전거가 과속방지턱에 걸렸습니다.

그의 몸이

공중으로 떠올랐어요.

그리고 그대로

바닥에 내동댕이쳐졌습니다.

다행히 헬멧을 쓰고 있었지만,

헬멧은 깨졌고

몸은 엉망이 되었어요.

한참이 지나도

그가 따라오지 않자,

앞서가던 동료가

다시 올라왔습니다.

그는 길가에 쓰러져

끙끙거리고 있었어요.

결국 병원에 가게 되었고,

뜻밖에도 일주일 휴가를 받게 되었습니다.

이상한 일이었습니다.

몸은 다쳤지만,

그 일주일의 시간이 생겼어요.

그리고 그 휴가 덕분에

그는 집회에 참석할 수 있게 되었습니다.

그는 붕대를 감은 몸으로,

임신한 아내와 함께

택시에서 내렸습니다.

두 사람은 상담실로 들어갔고,

말씀은 다시 시작되었어요.

그 순간 그는 느꼈습니다.

‘오아시스 같다.’

메마른 사막을 걷던 사람이

물을 만난 것 같았어요.

오래전 들었던 말씀이

다시 살아났고,

벽에 걸린 성경 강의 포스터만 보아도

마음이 뜨거워졌습니다.

‘그래, 이거였어.

내가 들었던 말씀이 이거였어.’

그는 말씀을 들으며 깨달았습니다.

오래전 자신은

구원을 받았다고 고백했지만,

주님을 자신의 인생의 주인으로 모시고

살지는 못했다는 것을 말이에요.

그때 비로소 그는

마음 깊은 곳에서 고백했습니다.

‘이제는 정말

신앙생활을 해봐야겠다.’

그는 아내에게도

자신이 들은 말씀을 전했습니다.

예전에는 술을 마시며

흘리듯 이야기했던 복음이었지만,

이제는 달랐어요.

자기 인생을 붙잡은 말씀으로

전하고 싶었습니다.

아내도 말씀을 들었습니다.

그리고 집회가 끝난 뒤,

두 사람은 교회 가운데서

신앙생활을 하기로 마음먹었어요.

물론 마음먹는 것과

실제로 살아내는 것은 달랐습니다.

예배 시간에 뒤쪽에 앉아 있다가도,

목사님의 기도 시간이 되면

사람들의 시선이 두려워

도망치기도 했어요.

교회 안으로 들어오겠다고 결심했지만,

여전히 마음 한구석에는

두려움과 어색함이 남아 있었습니다.

그럼에도 하나님은

그를 놓지 않으셨습니다.

조금씩,

아주 조금씩,

그는 말씀 안으로 들어가게 되었어요.

7. 남은 인생은 두 사람 몫으로

그는 하나님 앞에

조용히 서원했습니다.

‘주님,

저같이 없고 천하고

멸시받을 사람을 위해

예수 그리스도께서 피 흘려주셨습니다.

이제 남은 인생은

주님 앞에 살아보겠습니다.’

그리고 그의 마음에는

또 하나의 생각이 있었습니다.

교통사고로 세상을 떠난

그 사람 때문이었어요.

그가 어떤 인생을 살았는지,

어떤 마음으로 마지막을 맞았는지

그는 알 수 없었습니다.

그러나 분명한 것은,

그 사건을 통해

자신이 다시 교회 가운데로

돌아오게 되었다는 사실이었어요.

그래서 그는 생각했습니다.

‘남은 인생은

두 사람 몫으로 살아보자.’

하지만 그 결심 이후

그의 삶이 곧바로

편안해진 것은 아니었습니다.

오히려 어려움은

한꺼번에 몰려왔어요.

허리가 무너져

병원에 한 달 동안

누워 있어야 했고,

아이들이 아팠으며,

아내도 병원에 입원했습니다.

경제적인 문제도 밀려왔어요.

빚이 생겼고,

분유값이 없어

마음을 졸이던 날도 있었습니다.

헌금할 돈이 없어

부끄러웠던 순간도 있었고,

차량 봉사를 해야 하는데

기름값이 없어

카드로 버티던 때도 있었어요.

그때는 하루하루가

쉽지 않았습니다.

한 번 무너진 마음을

겨우 붙잡고

말씀 앞으로 돌아왔는데,

삶의 문제들은 기다렸다는 듯이

그를 흔들었어요.

그러나 시간이 지나고 나서 돌아보니,

그는 알 수 있었습니다.

하나님께서 그 모든 시간을

지나가게 하셨다는 것을 말이에요.

그 어려움들은

그를 낮추었습니다.

그리고 교회 안에서

마음을 높이지 말아야 한다는 것을

가르쳐 주었어요.

자신이 잘나서 서 있는 것이 아니라,

은혜로 붙들려 있다는 사실을

배우게 했습니다.

그는 자주 기도했습니다.

‘하나님,

말씀에 순종할 힘을 주세요.

지킬 수 있는 능력을 주세요.

저도 한번

그렇게 살아보겠습니다.’

그런데 신앙생활을 하면서도,

그의 마음속에는

끝내 넘지 못한 말씀이

하나 있었습니다.

“네 부모에게 순종하라.”

그 말씀은

그의 마음속에

큰 돌처럼 놓여 있었어요.

8. 부르지 못한 이름

그에게 어머니는

상처였습니다.

두 살 무렵

자신을 두고 떠난 사람.

살아 있다고는 들었지만,

마음으로는 도저히

받아들일 수 없는 사람이었어요.

그는 신앙생활을 하면서도

어머니를 생각하면

마음이 닫혔습니다.

그리고 “네 부모에게 순종하라”는

말씀 앞에서는

늘 힘이 빠졌어요.

교회에서는 봉사했습니다.

전도도 했어요.

나름 말씀대로 살아보려고

애썼습니다.

그러나 다른 말씀에는

순종하려고 하면서도,

그 말씀만큼은

마음으로 받아들이기가 어려웠어요.

어느 날

외삼촌 부부가 말했습니다.

“그래도 네 어머니가

살아 계신 것이 확인됐으니,

그 영혼은 한번 살려야 하지 않겠냐.”

그는 서울로 올라가

어머니를 모셔왔습니다.

하지만 단 한 마디도 하지 않았어요.

정말 단 한 마디도

하지 않았습니다.

그는 어머니를

수양관에 데려다 놓았습니다.

데려다 놓았다는 말보다,

마음으로는 던져놓았다는 표현이

더 가까웠을지도 몰라요.

그만큼 그의 마음은

닫혀 있었습니다.

며칠 뒤,

어머니는 말씀을 듣고

구원 간증을 했습니다.

그는 그 사실을 들었어요.

감사해야 했고,

기뻐해야 했습니다.

하지만 그의 입에서는

끝내 한 단어가 나오지 않았어요.

“엄마.”

그 말이 나오지 않았습니다.

목구멍까지 올라왔다가도,

입 밖으로 나오지 않았어요.

그는 어머니의 생존만 확인한 채,

다시 모른 척하며 지냈습니다.

그것은 그의 마음속 깊은 곳에 남은

부끄러움이었어요.

말씀은 알고 있었지만

순종하지 못한 자리.

은혜를 받았지만

사랑하지 못한 자리.

바로 그곳이

그의 마음을 오래도록 눌렀습니다.

9. 고구마밭에서 걸려온 전화

그날은 하늘이 맑았습니다.

그는 밭에서

고구마를 캐고 있었어요.

흙 속에서

커다란 고구마가 나올 때마다

신이 났고,

사진까지 찍으며 기뻐했습니다.

“이것 좀 봐라.”

그렇게 웃고 있던 그때,

전화가 왔습니다.

외삼촌이었어요.

전화를 받는 순간,

그는 이상한 느낌을 받았습니다.

사람은 때때로

말이 나오기도 전에

어떤 소식을 직감하거든요.

수화기 너머에서

외삼촌이 조용히 말했습니다.

“네 어머니가 돌아가셨다.”

그는 아무 말도 하지 못했습니다.

올라가 보니

어머니는 이미 오래전에

숨을 거둔 뒤였어요.

욕실에서 쓰러진 채

열흘 이상 지난 것 같았습니다.

시신은 제대로 알아보기 어려웠고,

그는 어머니를 온전히

수습할 수도 없었어요.

장례는 조용히 치러졌습니다.

그는 교회 형제자매들에게도

소식을 알리지 않았어요.

알릴 수 없었습니다.

자신이 하나님 앞에서

끝내 순종하지 못했던

그 말씀이 떠올랐습니다.

어머니를 향해

끝내 마음을 다하지 못했던

부끄러움도 떠올랐어요.

그래서 누구에게도 기대고 싶지 않았고,

누구에게도 이 일을

말하고 싶지 않았습니다.

화장터에 홀로 서 있던 그때,

그는 처음으로

깊은 외로움을 느꼈습니다.

‘사람이 참 외롭구나.’

어머니도 외로웠을까

생각했어요.

자신도 외로웠습니다.

그러나 그 외로움 속에서

이상하게도 하나님의 위로가 있었어요.

인간은 누구나 같은 길을 갑니다.

태어나고,

살고,

떠납니다.

그리고 그 길 위에서

하나님이 자신에게

특별한 은혜를 주셨다는 사실이

조용히 마음에 남았어요.

그를 오래 누르고 있던 돌 하나가,

그날 이후 조금씩

내려앉는 것 같았습니다.

상처가 완전히

사라진 것은 아니었어요.

그러나 더 이상

그를 짓누르던 모양 그대로

남아 있지는 않았습니다.

10. 우연이라 하기 어려운 은혜

그는 자신의 인생을 돌아볼 때마다,

우연이라고 하기 어려운 장면들을

떠올리게 됩니다.

교통사고가 났을 때

바로 뒤에 경찰차가 있었던 일.

사고 몇 달 전,

우연히 운전자 보험을

들게 되었던 일.

큰 어려움 속에서도

감당할 길이 열렸던 일.

그리고 자전거 사고로 얻은 휴가 때문에

다시 말씀을 들을 수 있었던 일까지.

하나씩 떼어놓고 보면

우연처럼 보였습니다.

그러나 지나고 나서 돌아보니,

그 모든 일은

하나의 선처럼 이어져 있었어요.

하나님께서 그를

다시 부르고 계셨던 것입니다.

물론 그는

완벽한 사람이 아니었습니다.

앞에 나서 간증하는 것도

두려웠어요.

입으로는 주님을 말하면서,

삶으로는 따라가지 못하는 사람이 될까 봐

겁이 났습니다.

유다가 입맞춤으로

예수님을 팔았다는 말씀이

그의 마음에 걸렸습니다.

‘나는 겉으로는

주님께 입맞추는 것처럼 살면서,

실제로는 주님을 배반하고 있는 것은 아닐까.’

그 두려움은

그를 무너뜨리기보다

낮추었어요.

자신의 연약함을 알게 했고,

은혜 없이는 설 수 없는 사람이라는 것을

깨닫게 했습니다.

그는 여전히 연약했습니다.

실수도 많았고,

부끄러운 기억도 있었어요.

그러나 한 가지는 분명했습니다.

하나님께서 그런 그를

붙드셨다는 것입니다.

없는 자 같고,

미련한 자 같고,

멸시받는 자 같은 그를

하나님께서 부르셨다는 것입니다.

11. 다시 하루를 시작합니다

그는 조용히

고개를 숙였습니다.

“주님,

남은 생활은

주님 앞에 살고 싶습니다.”

그 고백은 화려하지 않았어요.

누구를 감동시키려는 말도

아니었습니다.

그저 오랜 세월

돌아오고,

넘어지고,

도망치고,

다시 붙들린 한 사람이

하나님 앞에 드리는

낮은 고백이었습니다.

그리고 그는

오늘도 기도합니다.

자신이 전도하고 있는 사람들이

말씀 앞에 설 수 있기를

기도합니다.

자신처럼 오래 돌아가지 않기를

기도해요.

하나님께서 그들의 마음도

조용히 만져주시기를

기도합니다.

그의 이야기는

아직 끝나지 않았습니다.

상처도 남아 있고,

후회도 남아 있어요.

그러나 그 모든 것 위에

은혜가 남았습니다.

그 은혜가

그를 다시 걷게 했고,

그 은혜가

그를 다시 말씀 앞으로 세웠습니다.

그래서 그는 오늘도

조용히 고백합니다.

“주님,

저도 한번 살아보겠습니다.”

그렇게 그는

다시 하루를 시작합니다.

#이천교회

#성도간증

#생명의말씀선교회

#대한예수교침례회

#구원간증

[생명의말씀선교회 이천교회 수요말씀] 구원의 3단계 - 이요한 목사님 (대한예수교침례회)

danny2 — Fri, 29 May 2026 09:00:36 +0900

구원의 3단계 - 이요한 목사님

주님의 은혜 가운데 평안한 한 주 보내고 계신가요?

오늘은 함께 말씀을 묵상하며

우리의 신앙을 다시 돌아보는

시간을 가지려고 합니다.

잠시 분주한 마음을 내려놓고

하나님께서 우리에게 주신 은혜를

함께 생각해봅시다 ✨

1. 예수님 안에서 주신 축복을 기억합시다

우리가 받은 가장 크고 놀라운 은혜는

예수 그리스도의 구원의 은혜입니다.

로마서 3장 23절~24절

모든 사람이 죄를 범하였으매

하나님의 영광에 이르지 못하더니

그리스도 예수 안에 있는

구속으로 말미암아

하나님의 은혜로 값 없이

의롭다 하심을 얻은 자 되었느니라

우리는 스스로 의롭게 될 수 없는 죄인이었지만

예수님의 십자가 사랑으로

값 없이 의롭다 하심을 받았습니다.

이 은혜를 잊지 않고

날마다 감사와 찬양으로 살아가는

성도님들이 되시길 바랍니다

2. 기도를 우습게 여기면 안 됩니다

출애굽기 17장에는

이스라엘이 아말렉과 싸우는 장면이 나옵니다.

모세가 손을 들면 이스라엘이 이기고

손을 내리면 아말렉이 이겼습니다.

출애굽기 17장 11절

“모세가 손을 들면

이스라엘이 이기고

손을 내리면

아말렉이 이기더니”

우리의 신앙생활도 마찬가지입니다.

기도는 선택이 아니라

영적 전쟁 가운데 반드시 붙들어야 할

생명의 줄입니다.

기도가 약해지면 마음이 무너지고

기도가 살아있으면 믿음도 살아납니다.

어떤 상황 속에서도

주님 앞에 무릎 꿇는

성도님들이 되시길 바랍니다

3. 고난 속에서도 감사하십시오

살아가다 보면 예상하지 못한 어려움과

고난의 시간을 만나게 됩니다.

하지만 믿음의 사람은

고난 속에서도 하나님을 신뢰합니다.

데살로니가전서 5장 18절

“범사에 감사하라

이는 그리스도 예수 안에서

너희를 향하신 하나님의 뜻이니라”

감사는 형편이 좋아서 하는 것이 아니라

하나님을 믿기 때문에 하는 것입니다.

지금의 어려움도

하나님께서 선하게 인도하실 것을 믿으며

끝까지 감사하는 믿음의 삶이 되시길

축복합니다

4. 내 안의 생명을 점검합시다

신앙생활은 단순히

종교생활을 하는 것이 아닙니다.

내 안에 정말 예수 그리스도의 생명이 있는지

날마다 돌아보아야 합니다.

고린도후서 13장 5절

“너희가 믿음에 있는가

너희 자신을 시험하고

너희 자신을 확증하라”

구원받은 사람에게는

삶의 변화와 믿음의 열매가 나타납니다.

말씀을 사모하게 되고

죄를 멀리하려 하며

주님을 더욱 사랑하게 됩니다.

날마다 말씀 앞에 자신을 비추어 보며

깨어있는 믿음의 사람으로

살아가시길 바랍니다 ✨

사랑하는 성도 여러분

세상이 점점 혼란스럽고

마음이 흔들리는 일들이 많지만

우리의 소망은 오직 예수님 안에 있습니다.

이번 한 주도

기도로 승리하고

감사로 살아가며

주님 안에서 평안을 누리는

복된 삶 되시길 축복합니다

[생명의말씀선교회 이천교회 수요말씀] 구원의 3단계 - 이요한 목사님 (대한예수교침례회)

#이천교회

#생명선

#이천부발교회

#대한예수교침례회

#성경말씀

#성경

#교회

#성경공부

이천교회 경기 이천시 부발읍 황무로 1654

https://blog.naver.com/96timothy/224295179148

[성경묵상]족보에 빠진 세명의 왕(생명의말씀선교회,대한예수교침례회)

생명의말씀선교회(대한예수교침례회, 생명의말씀선교회,생명선,이천교회)은 올바른 성경말씀과 복음만을 전...

blog.naver.com

https://icch-blog.tistory.com/6

[생명의말씀선교회 이천교회 주일말씀] 섬김과 나눔 - 방양환 목사님 (대한예수교침례회)[출처] [

섬김과 나눔 - 방양환 목사님“섬김을 받으려 함이 아니라 섬기려 하고”예수님께서 이 땅에 오신 목적은섬김을 받기 위함이 아니었습니다.오히려 우리를 섬기시기 위해 오셨고,마침내 자

icch-blog.tistory.com

မမှတ်မိတော့သော ဘုရားသခင်

이천교회 미디어선교부 — Mon, 25 May 2026 14:30:58 +0900

မမှတ်မိတော့သော ဘုရားသခင်

သူမ၏ တစ်နေ့တာသည်

အမြဲတမ်း သတိထားရသော တွက်ချက်မှုများနှင့်

စတင်လေ့ရှိခဲ့သည်။

ရေခဲသေတ္တာတံခါးကို

မဖွင့်မီကတည်းက

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်

ဒီနေ့ ဘာစားရင်

မနက်ဖြန်အထိ ခံနိုင်မလဲဆိုတာကို

အရင်ဆုံး တွေးထားရသည်။

ကျန်ရှိနေသော အရာများကို

တစ်ခုချင်းစီ စိစစ်ကြည့်ရင်း

အချိန်အကြာဆုံး ခံနိုင်မည့်

ရွေးချယ်မှုကို လုပ်ရမည့်

ဘဝဖြစ်လာခဲ့သည်။

တစ်ချိန်ကတော့ ဒီလိုမဟုတ်ခဲ့ပါ။

ခင်ပွန်းသည်သည်

တည်ငြိမ်သော အလုပ်တစ်ခုတွင်

လုပ်ကိုင်နေခဲ့ပြီး၊

မချမ်းသာသော်လည်း

ဤမျှအထိ ဆင်းရဲကြပ်တည်းသော

ဘဝတော့ မဟုတ်ခဲ့ပါ။

သို့သော် ခင်ပွန်းသည်က ကုမ္ပဏီမှ အလုပ်ထွက်ကာ

ကိုယ်ပိုင်လုပ်ငန်းကို စတင်ပြီးနောက်မှစ၍

အခြေအနေများသည် တဖြည်းဖြည်း

လှုပ်ခတ်လာခဲ့သည်။

ထိုလှုပ်ခတ်မှုသည် နောက်ဆုံးတွင်

မိသားစုတစ်ခုလုံးကို

ဖုံးလွှမ်းသွားခဲ့သည်။

အသီးတစ်လုံးကို လက်ထဲကိုင်ပြီးမှပင်

ပြန်ချထားရသည့် အခိုက်အတန့်တိုင်း၊

သူမသည် မိမိဘဝ

ဘယ်လောက်ပြောင်းလဲသွားပြီဆိုတာကို

နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ခံစားခဲ့ရသည်။

သည်းခံနေခြင်း မဟုတ်ပါ။

အစကတည်းက ရွေးချယ်ခွင့်မရှိတော့သော

အခြေအနေဖြစ်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမသည် မူလက

အသင်းတော်ကို အလွန်မုန်းသောသူဖြစ်သည်။

စိတ်မဝင်စားရုံသာ မဟုတ်ဘဲ၊

စိတ်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာမှ

ငြင်းပယ်ချင်သော စိတ်က

ပေါ်ထွက်လာတတ်သော အရာဖြစ်ခဲ့သည်။

ငယ်စဉ်က မိမိ၏ အစ်မဖြစ်သူသည်

အသင်းတော်တွင် အလွန်စိတ်နှစ်မြှုပ်သွားပြီး

မိဘများကို လျစ်လျူရှုခဲ့သော အရာက

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်

နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ကျန်ရစ်နေခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

မိသားစုထက် အသင်းတော်ကို

အရင်စဉ်းစားပြီး၊

အိမ်မှုအရေးထက်

အသင်းတော်အမှုကို

ပိုအရေးကြီးသည်ဟု သဘောထားခဲ့သော အရာသည်

ငယ်ရွယ်သေးသော သူမအတွက်

မနည်းသော ဒဏ်ရာအဖြစ်

ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ စိတ်ထဲတွင်

ခိုင်ခိုင်မာမာ ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။

“ငါတော့ ဘယ်တော့မှ အသင်းတော်ကို မသွားဘူး။”

ထိုဆုံးဖြတ်ချက်သည်

နှစ်ပေါင်းများစွာ

မပြောင်းလဲခဲ့ပါ။

သို့သော် မမျှော်လင့်ထားသော အခိုက်အတန့်တစ်ခုတွင်

သူမ၏ စိတ်သည် တဖြည်းဖြည်း

လှုပ်ရှားလာခဲ့သည်။

အကြောင်းရင်းမှာ ခင်ပွန်းသည်၏ ညီမဖြစ်သူဖြစ်သည်။

သူမသည် မိဘများကို ဆက်ဆံပုံတွင်

အခြားသူများနှင့် မတူပါ။

အတင်းအကျပ် လုပ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ

အမှန်တကယ် စိတ်နှလုံးဖြင့်

အလုပ်အကျွေးပြုနေသည်ဟု

ခံစားရသည်။

အရာသေးသေးလေးတစ်ခုအထိ

အသေးစိတ် ဂရုစိုက်ပေးပြီး၊

နွေးထွေးစွာ ဆက်ဆံပေးသော

အရာဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုအရာကို ကြည့်ရင်း

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင်

တိတ်ဆိတ်သော မေးခွန်းတစ်ခု

ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဘာကများ

ဒီလူကို

ဒီလိုဖြစ်အောင် လုပ်ထားတာလဲ…”

ထိုမေးခွန်းသည်

မကြာမီ

ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

“အသင်းတော်ကို မသွားဘူးဆိုရင်တောင်…

တရားစကားကို တစ်ခါလောက်

နားထောင်ကြည့်တာတော့

အဆင်ပြေနိုင်မလား…”

ထိုဆုံးဖြတ်ချက်သည်

ယုံကြည်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော

ဆုံးဖြတ်ချက်မဟုတ်ပါ။

သိချင်၍

စမ်းကြည့်ချင်သော စိတ်သက်သက်သာဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး

မကြာမီမှာပင်၊

သူမ၏ ဘဝကို

အမြစ်မှ တုန်လှုပ်စေသော

ဖြစ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့သည်။

ပုံမှန်နေ့တစ်နေ့နှင့်

ဘာမှမကွာခြားခဲ့သော နေ့တစ်နေ့တွင်၊

ခင်ပွန်းသည်သည် ရုတ်တရက်

ရင်ဘတ်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း

လဲကျသွားခဲ့သည်။

အသက်ရှူသံသည်

တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး၊

မျက်နှာရောင်လည်း

ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ကာ၊

အခြေအနေသည် အလွန်အရေးပေါ်စွာ

ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့သည်။

“အချစ်… ဘာဖြစ်တာလဲ…”

သူမ၏ အသံသည်

ပြီးသားပင် တုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။

လူနာတင်ယာဉ်အတွင်း

မြည်ဟည်းနေသော ဆိုင်ရင်သံသည်

ထိုနေ့ပြီးနောက်တွင်လည်း

သူမ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင်

အချိန်ကြာကြာ ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

ဆေးရုံသို့ ရောက်သည်နှင့်တပြိုင်နက်

ခင်ပွန်းသည်ကို အရေးပေါ်အခန်းထဲသို့

အလျင်အမြန် ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ပြီး၊

သူမသည် ဘာမှမလုပ်နိုင်ဘဲ

လျှောက်လမ်းထဲတွင်

စောင့်နေရုံသာ ရှိခဲ့သည်။

အချိန်ဘယ်လောက်ကြာသွားသည်ကိုပင်

မသိတော့သည့် အခိုက်အတန့်တွင်၊

ဆရာဝန်တစ်ဦး ထွက်လာပြီး

သတိထားစွာ ပြောလာခဲ့သည်။

“အမှန်အတိုင်း ပြောရရင်…

အခြေအနေ မကောင်းပါဘူး။

မျှော်လင့်ချက်က

ကြီးကြီးမားမား မရှိပါဘူး။”

ထိုစကားသည်

ရှင်းပြချက်တစ်ခု မဟုတ်ပါ။

လက်ခံရန် ခက်ခဲသော

အမှန်တရားတစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်

သူမ၏ အရာအားလုံးသည်

ပြိုလဲကျသွားခဲ့သည်။

အထိန်းအကွပ်လုပ်ထားသော ခံစားချက်များလည်း၊

ဆုပ်ကိုင်ထားသော အသိဉာဏ်များလည်း

နောက်ထပ် အဓိပ္ပာယ်မရှိတော့ပါ။

သူမသည်

ထိုနေရာတွင်ပင် ထိုင်ကျသွားပြီး၊

ပထမဆုံးအကြိမ်

အမှန်တကယ် စိတ်နှလုံးဖြင့်

ဘုရားသခင်ကို ရှာဖွေခဲ့သည်။

“ဘုရားသခင်… ကျေးဇူးပြုပြီး…

ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်းကိုသာ

အသက်ရှင်စေတော်မူပါ…

ကျွန်မ အသင်းတော်ကို သွားပါ့မယ်…

ကျေးဇူးပြုပြီး

သူ့ကို အသက်ရှင်စေတော်မူပါ…”

ထိုဆုတောင်းခြင်းသည်

ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားသော စကားများမဟုတ်ပါ။

ယုံကြည်ခြင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော

ဝန်ခံချက်လည်း မဟုတ်ပါ။

ချစ်သောသူကို

မဆုံးရှုံးလိုသော စိတ်မှ

ပေါက်ကွဲထွက်လာသော

အရေးတကြီး အော်ဟစ်သံသာဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ အံ့ဖွယ်တစ်ခုလို၊

ခင်ပွန်းသည်သည်

ပြန်လည်အသက်ရှင်လာခဲ့သည်။

သူမသည် မိမိပေးခဲ့သော

ကတိကို တည်ခဲ့သည်။

အသင်းတော်သို့ စတင်သွားခဲ့ပြီး၊

တရားစကားကိုလည်း နားထောင်ခဲ့သည်။

အစပိုင်းတွင်

နားလည်သွားပြီဟု ထင်ခဲ့သည်။

ယခုတော့ သိပြီ၊

ဒီလောက်ဆို အဆင်ပြေပြီဟု

မိမိကိုယ်ကို နှစ်သိမ့်ခဲ့သည်။

သို့သော် စိတ်၏ နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင်

ရှင်းပြရခက်သော စိုးရိမ်ပူပန်မှုတစ်ခုသည်

ဆက်လက် ကျန်ရစ်နေခဲ့သည်။

“ငါ တကယ်ပဲ အဆင်ပြေရဲ့လား…”

ထိုအချိန်တွင် ကြားလိုက်ရသော

တရားဟောစကားတစ်ခုသည်

သူမ၏ စိတ်ကို နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း

လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

“နောင်တမရှိသော အပြစ်လွှတ်ခြင်း မရှိပါ။”

ထိုစကားသည်

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်ထားသော

မသေချာမှုကို

တိတိကျကျ ဆွဲထုတ်လိုက်သလို ဖြစ်ခဲ့သည်။

ထိုညတွင်

သူမသည် အိပ်မပျော်နိုင်ခဲ့ပါ။

မျက်စိကို ပိတ်လိုက်တိုင်း

အတိတ်မှ မှတ်ဉာဏ်များသည်

တစ်ခုချင်းစီ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ငယ်စဉ်က အစ်မ၏ ပစ္စည်းကို

ခိုးယူသုံးစွဲခဲ့ဖူးသော အဖြစ်၊

ဘာမှမဖြစ်သလို

ဖုံးကွယ်ပြီး ကျော်ဖြတ်ခဲ့သော မှတ်ဉာဏ်၊

ခင်ပွန်းသည်အပေါ်

စိတ်ထဲတွင် စုပုံလာခဲ့သော

မုန်းတီးမှုနှင့် အပြစ်တင်မှုများအထိ…

အရာအားလုံးသည်

တစ်ပြိုင်နက် ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ငါက… ဒီလိုလူမျိုးပဲ…”

အသက်ရှူမဝသလို

နာကျင်ခက်ခဲခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူမသည်

စုဝေးပွဲသို့ တက်ရောက်ခဲ့သည်။

ထိုည၊

စုဝေးပွဲပြီးဆုံးပြီးနောက်

သူမတစ်ယောက်တည်း

ပင်လယ်ကမ်းခြေတွင် ရပ်နေစဉ်၊

ကောင်းကင်တွင်

မရေမတွက်နိုင်သော ကြယ်များသည်

သွန်ချနေသကဲ့သို့ ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်။

ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း

သူမသည် ပထမဆုံးအကြိမ်

စိတ်နှလုံးနက်ရှိုင်းစွာ

ဝန်ခံလာခဲ့သည်။

“ဤအရာအားလုံးကို ဖန်ဆင်းတော်မူသော

တစ်ပါးသောအရှင် ရှိတယ်…”

ထိုအချိန်တွင်

ကြားခဲ့ရသော ကျမ်းချက်တစ်ပိုဒ်သည်

သူမ၏ စိတ်ကို ဖမ်းဆုပ်ခဲ့သည်။

ဟေဗြဲ ၁၀:၁၇

“သူတို့၏ အပြစ်များနှင့်

သူတို့၏ မတရားမှုများကို

ငါသည် နောက်တစ်ဖန်

မမှတ်မိတော့ဘူး။”

သူမသည် ထိုကျမ်းချက်ကို ဆုပ်ကိုင်ပြီး

အချိန်ကြာကြာ စဉ်းစားနေခဲ့သည်။

“ဘုရားသခင်က မမှတ်မိတော့ဘူးဆိုရင်…

ငါက ဘာကြောင့်

ဆက်ပြီး ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့တာလဲ…”

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်

နားလည်မှုသည်

သူမ၏ စိတ်နှလုံးနက်ရှိုင်းရာသို့

ညင်သာစွာ စိမ့်ဝင်လာခဲ့သည်။

မိမိလွှတ်ချရမည့်အရာကို

အဆုံးထိ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့ကြောင်း

သိရှိလာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင်

သူမ၏ စိတ်သည် ဖြေလျော့သွားခဲ့သည်။

အချိန်ကြာမြင့်စွာ

ဖိနှိပ်ထားသော လေးလံသည့် ဝန်ထုပ်ကြီး

ကျသွားသကဲ့သို့၊

သူမ၏ စိတ်သည် ပထမဆုံးအကြိမ်

လွတ်မြောက်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

မျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့သည်။

ထိုမျက်ရည်များသည်

ကြောက်ရွံ့မှု၏ မျက်ရည်များ မဟုတ်ပါ။

ယခုမှ လွှတ်ချလို့ရပြီဆိုသော

အမှန်တရားကို သိလာသောအခါ

စီးကျလာသော မျက်ရည်များဖြစ်သည်။

ထိုနေ့မှစ၍

သူမ၏ ဘဝသည်

လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

[생명의말씀선교회 이천교회 주일말씀] 섬김과 나눔 - 방양환 목사님 (대한예수교침례회)[출처] [생명의말씀선교회 이천교회 주일말씀] 섬김과 나눔 - 방양환 목사님 (대한예수교침례회)|작성자 이천교회

danny2 — Sun, 24 May 2026 10:14:13 +0900

섬김과 나눔 - 방양환 목사님

“섬김을 받으려 함이 아니라 섬기려 하고”

예수님께서 이 땅에 오신 목적은

섬김을 받기 위함이 아니었습니다.

오히려 우리를 섬기시기 위해 오셨고,

마침내 자기 목숨을 많은 사람의

대속물로 내어주셨습니다.

“인자가 온 것은 섬김을

받으려 함이 아니라

도리어 섬기려 하고

자기 목숨을 많은 사람의

대속물로 주려 함이니라”

마태복음 20장 28절

이 말씀은

그리스도인의 섬김이 무엇인지

가장 분명하게 보여줍니다.

섬김은 단순히

친절한 행동이나 봉사가 아닙니다.

섬김은

예수님의 마음을 품고,

자신을 낮추며,

다른 사람의 유익을 위해

기꺼이 자신을 내어주는 삶입니다.

1. 참된 섬김은 예수님의 마음에서 시작됩니다

신앙생활의 중요한 시작은

바로 섬김입니다.

우리 주님께서 먼저

십자가에서 죽기까지 복종하시며

섬김의 극치를 보여주셨습니다.

예수님께서 십자가의 고난과

부활을 예고하시며

예루살렘으로 올라가실 때였습니다.

그때 제자 야고보와 요한의 어머니는

주의 나라에서 자기 두 아들이

하나는 주의 우편에,

하나는 좌편에 앉게 해

달라고 구했습니다.

제자들의 관심은

아직도 높아지는 것,

인정받는 것,

영광의 자리에

앉는 것에 있었습니다.

그러나 예수님은 전혀 다른 길을

말씀하셨습니다.

“너희 중에 누구든지

으뜸이 되고자 하는 자는

너희 종이 되어야 하리라”

세상은 높아지는 사람을

위대한 사람이라고 말합니다.

그러나 주님은

낮아져 섬기는 사람이

참으로 큰 사람이라고

말씀하셨습니다.

그리고 예수님은

그 말씀을 십자가에서

친히 이루셨습니다.

주님께서 우리를 위해

자신의 생명을 내어주신 것,

그것이 가장 위대한

섬김이었습니다.

거룩한 섬김의 의미

구약에서 섬김을 뜻하는 단어 가운데

‘샤라트’라는 말이 있습니다.

이 단어는

하나님을 섬길 때,

또 구원받은 성도들이

서로 섬길 때

구별되어 사용되었습니다.

우상을 섬기는 데에는

이 단어가 쓰이지 않았습니다.

그만큼 성도의 섬김은

단순한 인간관계의 친절이 아니라,

하나님 앞에서 드려지는

거룩한 삶의 자세입니다.

우리가 교회를 섬기고,

형제자매를 섬기고,

잃어진 영혼을 섬기는 일은

사람에게 보이기

위한 일이 아닙니다.

주님께 받은 은혜가 너무 크기에

그 은혜에 감사하여 드리는

마음의 표현입니다.

자원하는 종의 마음

출애굽기 21장에는

노예에 관한 규례가 나옵니다.

6년을 섬기고 7년째가 되면

자유의 몸이 될 수 있었습니다.

그러나 어떤 종은

자유롭게 나갈 수

있음에도 불구하고

주인을 사랑하고,

자기 가족을 사랑하여

스스로 남기를 선택했습니다.

그때 그는 귀를 뚫고

영원히 그 집의 종이 되었습니다.

이 모습은

억지로 끌려가는 종이 아니라,

사랑 때문에 자원하여

섬기는 종의 모습입니다.

우리도 마찬가지입니다.

주님께서 우리에게 베푸신

십자가의 구원과 사랑을 생각하면,

우리는 억지로 섬기는 사람이

될 수 없습니다.

감사해서 섬기고,

사랑해서 섬기고,

주님의 마음을 알기에

기꺼이 낮아지는 사람이

되는 것입니다.

“너희 안에 이 마음을 품으라

곧 그리스도 예수의 마음이니

그는 근본 하나님의 본체시나

하나님과 동등됨을 취할 것으로

여기지 아니하시고

오히려 자기를 비워 종의 형체를 가져

사람들과 같이 되었고

사람의 모양으로 나타나셨으매

자기를 낮추시고 죽기까지 복종하셨으니

곧 십자가에 죽으심이라”

빌립보서 2장 5절 ~ 8절 말씀

예수님의 마음은

낮아지는 마음이었습니다.

자기를 비우는 마음이었습니다.

죽기까지 복종하는 마음이었습니다.

성도는 바로 이 마음을 품고

서로를 섬기는 사람입니다.

“오직 사랑으로 서로 종노릇 하라”

갈라디아서 5장 13절

사랑으로 서로 종노릇 하는 것.

그것이 주님께서 원하시는

성도의 참된 섬김입니다.

서로의 허물을 덮어주고,

연약함을 감싸주며,

나보다 남을 낫게 여기는 마음으로

함께 걸어가는 것입니다.

2. 참된 섬김은 나눔으로 이어집니다

섬김은 반드시

나눔으로 이어집니다.

세상 사람들도 나눔을 말합니다.

물질을 나누고,

시간을 나누고,

재능을 나누는 일을

아름답게 여깁니다.

때로는 가진 사람이

사회적 책임을 다해야 한다는 의미로

‘노블레스 오블리주’를

말하기도 합니다.

물론 그런 나눔도 귀한 일입니다.

그러나 그리스도인의 나눔은

그보다 더 깊고 더 본질적인 나눔입니다.

우리가 나누어야 할 가장 귀한 것은

바로 복음입니다.

우리가 받은 구원,

우리가 받은 생명,

우리가 받은 하나님의 사랑을

잃어진 영혼들에게

나누어 주는 것입니다.

그래서 우리는

전 세계 교회를 돕고,

선교지를 위해 기도하고,

복음이 필요한 영혼들에게 다가갑니다.

단순히 어려운 사람을 돕는 것을 넘어,

그 영혼이 하나님께 돌아오기를

바라는 마음으로

섬기고 나누는 것입니다.

나눌수록 채워지는 은혜

세상의 나눔은

내 것을 주면 줄어드는 것처럼 보입니다.

그러나 하나님의 은혜는 다릅니다.

복음과 사랑은

나눌수록 더 풍성해집니다.

예수님께서 보리떡 다섯 개와

물고기 두 마리로

오천 명을 먹이셨을 때,

모든 사람이 배불리 먹고도

열두 광주리가 남았습니다.

하나님의 손에 붙들린 나눔은

부족함으로 끝나지 않습니다.

오히려 더 풍성한 은혜로 돌아옵니다.

우물의 물도 그렇습니다.

물을 퍼내면 없어질 것 같지만,

맑은 샘물이 계속 솟아납니다.

우리의 마음도 마찬가지입니다.

복음을 나누고,

사랑을 나누고,

섬김을 실천할 때

우리 안에는 성령께서 주시는

기쁨과 생명이 다시 채워집니다.

“주는 것이 받는 것보다 복이 있다”

사도행전 20장 35절

이 말씀처럼

우리는 받은 은혜를 붙잡고만 있을 것이 아니라,

기꺼이 흘려보내는 사람이 되어야 합니다.

3. 세계 곳곳에서 열매 맺는 복음의 역사

우리가 드리는 작은 기도와 섬김은

결코 헛되지 않습니다.

눈에 보이지 않는 곳에서도

하나님은 일하고 계십니다.

이번에는 브라질과 미얀마 선교 현장을 통해

하나님께서 어떻게 복음의 문을 열고 계신지

함께 나누고자 합니다.

브라질 선교: 무한한 복음의 미개척지

브라질은

남한 면적의 약 85배에 달하는

거대한 나라입니다.

인구는 약 2억 2천만 명에 이르며,

포르투갈어를 사용하는

다민족 국가입니다.

자연적으로도 풍성한 땅입니다.

넓은 땅과 풍부한 자원,

그리고 다양한 민족과 문화가 공존하는

축복받은 나라입니다.

브라질 사람들은

비교적 복음에 개방적인 편입니다.

하지만 한편으로는

의식주가 비교적 쉽게 해결되고

삶이 육신적으로 편안하다 보니,

하나님을 간절히 찾지 않는

경향도 있습니다.

인구의 많은 수가

기독교나 천주교 신자라고 말하지만,

명목상의 신앙에 머무는 경우도

적지 않습니다.

그래서 그들이 진정으로

죄를 깨닫고,

복음을 듣고,

구원을 받기까지는

많은 기도와 섬김이 필요합니다.

아과스링다스 교회를 위한 기도

브라질 아과스링다스 교회는

현재 매우 좁은 상가 1층 공간에서

예배를 드리고 있습니다.

복도만 한 협소한 공간에서

말씀을 듣고,

교제하고,

복음을 전하고 있습니다.

그러나 그곳에도

하나님의 은혜는

분명히 임하고 있습니다.

이번 브라질 추계 수양회에는

약 350명이 함께 모였습니다.

또한 새로운 영혼 약 15명이 인도되어

침례를 받는 귀한 기쁨도 있었습니다.

우리는 이 일을 보며

하나님께서 브라질 가운데

복음의 문을 열고 계심을

보게 됩니다.

아과스링다스 교회가

온전한 교회당 건물을 얻고,

더 힘 있게 복음을 전할 수 있도록

성도 여러분의 기도가 필요합니다.

미얀마 선교:10개월 만에 들려온 응답

미얀마에서도

감격스러운 소식이 전해졌습니다.

우리가 후원하고 기도해 온

떼떼구 교회 인근에

‘명먀’라는 지역이 있습니다.

그 지역에 복음이 전해지기를

약 10개월 동안 기도해 왔습니다.

그런데 최근

월세 14만원의 허름한 집을 수리하여

현지인 전도인을 파송하고,

새로운 교회가 시작되었다는 소식을

새벽에 전해 들었습니다.

얼마나 감사한 일인지 모릅니다.

우리의 작은 물질,

작은 기도,

작은 관심이

하나님 손에 붙들릴 때

한 지역에 복음의 씨앗이 심기고,

새로운 생명의 역사가 시작됩니다.

이것이 선교의 기쁨입니다.

우리가 직접 가지 못하는 곳에도

우리의 기도와 섬김은 흘러갑니다.

그리고 하나님은

그 작은 섬김을 통해

영혼을 살리는 일을 이루십니다.

4. 카도스데이, 사랑한 것 같이 섬기는 날

오늘 우리 교회는

‘카도스데이’를 맞이했습니다.

카도스는 헬라어로

“처럼”, “같이”라는 뜻을

가지고 있습니다.

“내 계명은 곧 내가 너희를 사랑한 것 같이

너희도 서로 사랑하라는 이것이니라”

요한복음 15장 12절

주님께서 우리를 사랑하신 것 같이,

우리도 서로 사랑해야 합니다.

하나님께서 독생자를 주신 것처럼,

예수님께서 우리를 위해

자신의 생명을 대속물로 내어주신 것처럼,

우리도 받은 사랑을 따라

서로를 섬겨야 합니다.

오늘 봉사회 형제님들이 앞장서서

성도들에게 식사를 대접하는 것도

그 사랑의 작은 실천입니다.

음식을 준비하고,

성도들을 맞이하고,

기쁨으로 섬기는 그 손길 안에

주님의 마음이 담겨 있습니다.

중요한 것은

이 섬김이 하루 행사로

끝나지 않는 것입니다.

카도스 데이는

하루의 이름이 아니라,

우리의 삶이 되어야 합니다.

가정에서,

교회에서,

직장에서,

선교 현장에서

주님께서 사랑하신 것 같이

우리도 서로 사랑하며 섬겨야 합니다.

대전도 집회를 향한 결단

이제 대전도 집회가 시작됩니다.

이번 집회를 앞두고

성도님들이 간절히 기도하며 올린

새로운 영혼들의 명단이

그 어느 때보다 많습니다.

그만큼 하나님께서

우리 마음에 영혼을 향한 부담을

부어주고 계신 줄 믿습니다.

우리는 형편만 바라보면

망설이게 됩니다.

상황만 보면

낙심할 수도 있습니다.

그러나 복음 전도는

우리의 능력으로 하는 일이 아닙니다.

전능하신 하나님을 의지하여

담대히 나아가는 일입니다.

내가 말주변이 부족해도,

상대가 마음을 닫고 있는 것 같아도,

상황이 어려워 보여도

하나님께서 역사하시면

영혼은 복음 앞에 열리게 됩니다.

그러므로 우리는

기도하며 전해야 합니다.

사랑으로 다가가야 합니다.

주님께 받은 구원의 은혜를

가두어두지 말고

흘려보내야 합니다.

마무리 기도와 권면

사랑하는 성도 여러분,

하나님께서 우리에게 주신 구원과 사랑은

혼자 간직하라고 주신 것이 아닙니다.

퍼내어 나누라고 주신 것입니다.

우리가 받은 생명은

또 다른 생명을 살리는 복음으로

흘러가야 합니다.

예수님께서

섬김을 받으려 하지 않으시고

도리어 섬기려 하셨던 것처럼,

우리도 낮아져 섬기는 사람이 되기를 원합니다.

주님께서

자기 목숨을 많은 사람의 대속물로 주신 것처럼,

우리도 받은 은혜를 따라

영혼을 위해 살아가는 사람이 되기를 원합니다.

이번 한 주간,

영혼을 향한 애통함을 품고

섬김과 나눔의 발걸음을

힘차게 내딛는 우리 모두가 되기를 바랍니다.

[생명의말씀선교회 - 주일말씀] 섬김과 나눔 - 방양환 목사님 (대한예수교침례회, 생말선)

#생명의말씀선교회

#이천교회

#주일말씀

#섬김과나눔

#방양환목사님

#대한예수교침례회

이천교회 경기 이천시 부발읍 황무로 1654

https://blog.naver.com/96timothy/224292266538

[성경묵상]성령의 인도하심을 받는 생활(생명의말씀선교회,대한예수교침례회)

생명의말씀선교회(대한예수교침례회, 생명의말씀선교회,생명선,이천교회)은 올바른 성경말씀과 복음만을 전...

blog.naver.com

https://icch-blog.tistory.com/5

믿음의 동역자들(방양환 목사님) - 생명의말씀선교회(대한예수교침례회 이천교회)

로마서 16장의 말씀을 중심으로 “믿음의 동역자들” 이라는 제목으로 은혜를 나누고자 합니다.우리 교회의 현재와 성경 속 인물들의 삶을 깊이 묵상해 보았습니다. 오늘 이 말씀이 여러분의 마

icch-blog.tistory.com

믿음의 동역자들(방양환 목사님) - 생명의말씀선교회(대한예수교침례회 이천교회)

이천교회 미디어선교부 — Thu, 21 May 2026 19:06:45 +0900

로마서 16장의 말씀을 중심으로 “믿음의 동역자들” 이라는 제목으로 은혜를 나누고자 합니다.

우리 교회의 현재와 성경 속 인물들의 삶을 깊이 묵상해 보았습니다. 오늘 이 말씀이 여러분의 마음속에 상세하고 분명하게 새겨지기를 소망합니다.

#믿음의동역자들 #로마서16장

1. 시대적 배경과 영적 각성

우리가 살아가는 현재는 한 치 앞을 알 수 없는 혼란스러운 시대입니다.

끝이 보이지 않는 중동의 전쟁 상황은 과거에 전례가 없던 복잡한 양상을 띠고 있으며,

이는 마치 에스겔 38장에 예언된 마지막 때의 전조와도 같이 느껴집니다.

석유 문명 시대 속에서 세상 사람들이 에너지 절약을 실천하듯, 참된 그리스도인인 우리 역시 이럴 때일수록 영적으로 더욱 근신하고 깨어 하나님께서 맡기신 영혼 구원의 사명을 감당해야 합니다.

2. 로마서 16장에 나타난 동역자들

본문 로마서 16장에는 사도 바울과 함께 복음을 위해 수고한 많은 동역자들의 이름이 등장합니다.

이들은 귀족부터 노예, 사업가와 공무원, 남녀노소를 막론하고 다양한 신분으로 이루어졌으며,

지위고하를 떠나 복음을 위해 함께한 하나님의 동역자들이었습니다.

이는 오늘날 우리 이천교회에 모인 모든 성도님들 역시 한 분 한 분이 하나님의 동역자로 부름받았음을 의미합니다.

3. 각 인물에 대한 말씀

가. 겐그레아 교회의 일꾼, 뵈뵈

"내가 겐그레아 교회의 일꾼으로 있는 우리 자매 뵈뵈를 너희에게 천거하노니

너희가 주 안에서 성도들의 합당한 예절로 그를 영접하고 무엇이든지 그에게 소용되는 바를 도와줄지니 이는 그가 여러 사람과 나의 보호자가 되었음이니라"

(로마서 16장 1~2절)

뵈뵈는 ‘디아코노스’, 곧 섬기는 자였습니다.

바울은 이 중요한 로마서를 그녀에게 맡길 만큼 깊이 신뢰했습니다.

그녀는 단순한 전달자가 아니라 바울과 여러 사람의 보호자였으며, 복음을 위한 사역에 귀하게 쓰임 받은 믿음의 동역자였습니다.

나. 목숨을 내어놓은 동역자, 브리스가와 아굴라

"너희가 그리스도 예수 안에서 나의 동역자들인 브리스가와 아굴라에게 문안하라

저희는 내 목숨을 위하여 자기의 목이라도 내어 놓았나니

나뿐 아니라 이방인의 모든 교회도 저희에게 감사하느니라"

(로마서 16장 3~4절)

브리스가와 아굴라 부부는 바울과 함께 생업을 나누며 복음을 전했던 동역자였습니다.

그들은 복음을 위해 자기의 생명까지 내어놓을 만큼 헌신된 사람들이었습니다.

진정한 동역은 말이 아니라 희생으로 나타나며, 평소의 믿음과 사랑이 위기의 순간에 드러나는 것입니다.

다. 믿음과 사명

"내가 복음을 부끄러워하지 아니하노니 이 복음은 모든 믿는 자에게 구원을 주시는 하나님의 능력이 됨이라…"

(로마서 1장 16절)

"복음에는 하나님의 의가 나타나서 믿음으로 믿음에 이르게 하나니

기록된 바 오직 의인은 믿음으로 말미암아 살리라 함과 같으니라"

(로마서 1장 17절)

"그날 밤에 주께서 바울 곁에 서서 이르시되 담대하라

네가 예루살렘에서 나의 일을 증거한 것 같이 로마에서도 증거하여야 하리라 하시니라"

(사도행전 23장 11절)

바울은 복음을 부끄러워하지 않았고, 믿음으로 살았습니다.

하나님은 그에게 담대함을 주셨으며 사명을 끝까지 감당하게 하셨습니다.

우리 역시 구원받은 이후의 삶까지도 오직 믿음으로 살아가야 하며, 그 믿음 위에서 사명을 감당해야 합니다.

라. 많이 수고하고 사랑받는 자, 버시

"주 안에서 수고한 드루배나와 드루보사에게 문안하라

주 안에서 많이 수고하고 사랑하는 버시에게 문안하라"

(로마서 16장 12절)

버시는 낮은 신분의 사람이었지만, 바울은 그녀를 향해 “많이 수고하고 사랑하는 자”라고 칭찬합니다.

세상에서의 수고는 사라질 수 있지만, 주 안에서의 수고는 결코 헛되지 않으며 하나님께서 기억하시는 영원한 가치가 됩니다.

4. 하나님의 동역자

"우리는 하나님의 동역자들이요 너희는 하나님의 밭이요 하나님의 집이니라"

(고린도전서 3장 9절)

"우리가 하나님과 함께 일하는 자로서 너희를 권하노니

하나님의 은혜를 헛되이 받지 말라"

(고린도후서 6장 1절)

한 마리의 말이 끌 수 있는 힘보다 두 마리가 함께할 때 훨씬 큰 힘이 나타나는 것처럼, 우리가 서로 연합할 때 큰 역사가 일어납니다.

하물며 우리가 하나님과 함께 일한다면 그 능력은 비교할 수 없습니다.

우리는 단순한 사람이 아니라 하나님과 함께 일하는 동역자입니다.

5. 결론 및 권면

우리의 모든 사역은 단순히 사람을 돕는 것이 아니라 창조주 하나님과 동행하는 영광스러운 일입니다.

우리 인생은 주 밖에 있느냐, 아니면 주 안에 있느냐에 따라 완전히 달라집니다.

다가오는 3교구 집회와 춘계 수양회, 그리고 브라질 아과스링다스선교의 모든 현장 가운데서

방관자가 아니라 마음을 다해 참여하는 믿음의 동역자가 되시기를 바랍니다.

훗날 주님 앞에 섰을 때 버시처럼 “많이 수고하고 사랑하는 이천교회 성도”라는 칭찬을 받는 복된 삶이 되시기를 바랍니다.

#주일말씀

#로마서16장

#방양환목사님

#생명의말씀선교회

#대한예수교침례회

#대한예수교침례회이천교회

[이천교회 성도간증 - ep.1] 기억하지 않으시는 하나님 (생명의말씀선교회, 대한예수교침례회)

이천교회 미디어선교부 — Wed, 20 May 2026 20:49:48 +0900

기억하지 않으시는 하나님

그녀의 하루는

언제나 조심스러운 계산으로

시작되었습니다.

냉장고 문을 열기 전부터

이미 머릿속에서는

오늘 무엇을 먹어야

내일까지 버틸 수 있을지를

먼저 떠올려야 했고,

남아 있는 것들을

하나하나 따져 보며

가장 오래 버틸 수 있는

선택을 해야 하는

삶이 되어 있었습니다.

한때는 이렇지 않았습니다.

남편은 안정적인

직장에 다니고 있었고,

넉넉하지는 않더라도

이렇게까지 궁핍한 삶은 아니었습니다.

그러나 남편이 회사를 그만두고

사업을 시작하면서부터

상황은 서서히 흔들리기 시작했고,

그 흔들림은 결국

가정 전체를

뒤덮어버리게 되었습니다.

과일 하나를 집어 들었다가도

다시 내려놓아야 하는 순간,

그녀는 자신의 삶이

얼마나 달라졌는지를

절실히 느끼곤 했습니다.

참는 것이 아니라,

애초에 선택할 수 없는

상황이 되어버린 것이었습니다.

그녀는 원래 교회를

매우 싫어하던 사람이었습니다.

단순히 관심이 없던 것이 아니라,

마음 깊은 곳에서부터

거부감이 올라오는 대상이었습니다.

어릴 적, 친정 언니가

교회에 빠져 부모님께 소홀했던 모습이

마음속에 깊이 남아 있었기 때문입니다.

가족보다 교회를 먼저 생각하고,

집안보다 교회 일을

더 중요하게 여기던 모습은

어린 그녀에게 적지 않은

상처로 남아 있었습니다.

그때부터 마음속으로

굳게 다짐했습니다.

“나는 절대 교회에는 가지 않겠다.”

그 다짐은 오랜 시간

변하지 않았습니다.

그런데 예상하지 못한 순간에,

그녀의 마음이 조금씩

흔들리기 시작했습니다.

그 계기는 남편의 여동생이었습니다.

그는 부모를 대하는 태도가

남달랐습니다.

억지로 하는 것이 아니라

진심으로 섬기는

모습이 느껴졌고,

작은 것 하나까지

세심하게 챙기며

따뜻하게 대하는

모습이었습니다.

그 모습을 바라보며

그녀의 마음속에

조용한 질문이 생겼습니다.

“도대체 무엇이

저 사람을

저렇게 만들었을까…”

그 질문은

곧

하나의 결심으로 이어졌습니다.

“교회는 가지 않더라도…

말씀만 한번 들어보는 건

괜찮지 않을까…”

그것은 믿음에서 나온

결정이 아니라,

단지 확인해보고 싶은

마음이었습니다.

그런데 그 결심이 있은 지

얼마 지나지 않아,

인생을 뒤흔드는

사건이 일어났습니다.

평소와 다를 것 없던 어느 날,

남편이 갑자기 가슴을 움켜쥐며

쓰러졌습니다.

숨은 점점 가빠졌고,

얼굴빛은 순식간에 변해갔으며,

상황은 너무도 급박하게

흘러갔습니다.

“여보, 왜 그래…”

그녀의 목소리는

이미 떨리고 있었습니다.

구급차 안에서 울려 퍼지던

사이렌 소리는

그날 이후로도 오랫동안

그녀의 기억 속에 남아 있었습니다.

병원에 도착하자마자

남편은 급히 안으로 실려 들어갔고,

그녀는 아무것도 할 수 없는 채

복도에서 기다릴 수밖에 없었습니다.

얼마나 시간이 지났는지도

모른 채 서 있던 그때,

의사가 나와 조심스럽게

입을 열었습니다.

“솔직히 말씀드리면…

상태가 좋지 않습니다.

가망이 크지 않습니다.”

그 말은 설명이 아니라,

받아들이기 힘든 현실이었습니다.

그 순간, 그녀의 모든 것이

무너져 내렸습니다.

버티고 있던 감정도,

붙잡고 있던 이성도

더 이상 의미가 없었습니다.

그녀는

그 자리에서 주저앉았고,

처음으로 진심으로

하나님을 찾게 되었습니다.

“하나님… 제발…

남편만 살려주시면…

교회에 나가겠습니다…

제발 살려주세요…”

그 기도는 준비된 말이

아니었습니다.

믿음에서 나온 고백도

아니었습니다.

그저 사랑하는 사람을

잃고 싶지 않은 마음에서

터져 나온 절박한 외침이었습니다.

그리고 기적처럼,

남편은 다시 살아났습니다.

그녀는 약속을 지켰습니다.

교회에 나가기 시작했고,

말씀도 들었습니다.

처음에는 이해했다고

생각했습니다.

이제는 알겠다고,

이 정도면 괜찮다고

스스로를 안심시키기도 했습니다.

하지만 마음 깊은 곳에는

설명하기 어려운 불안이

계속 남아 있었습니다.

“나는 정말 괜찮은 걸까…”

그때 들려온 한 설교 말씀이

그녀의 마음을 깊이

흔들어 놓았습니다.

“회개 없는 죄사함은 없습니다.”

그 말씀은

그녀의 마음속에 숨겨져 있던 불안을

그대로 끌어올렸습니다.

그날 밤,

그녀는 잠을 이루지 못했습니다.

눈을 감을 때마다

과거의 기억들이

하나씩 떠올랐습니다.

어릴 적 언니의 물건을

몰래 훔쳐 사용했던 일,

아무 일도 없었던 것처럼

숨기고 지나갔던 기억,

남편을 향해 마음속으로

쌓아왔던 미움과 원망까지…

그 모든 것이 한꺼번에 떠올랐습니다.

“나는… 이런 사람인데…”

숨이 막히는 것처럼

괴로웠습니다.

결국 그녀는 집회에

참석하게 되었습니다.

그날 밤,

집회가 끝난 후

혼자 바닷가에 서 있었을 때,

하늘에는

수없이 많은 별들이

쏟아지고 있었습니다.

그 장면을 바라보며

그녀는 처음으로

마음 깊이 인정하게 되었습니다.

“이 모든 것을 만드신 분이 계시구나…”

그리고

그때 들려온 말씀 한 구절이

그녀의 마음을 붙잡았습니다.

히브리서 10장 17절

“저희 죄와 저희 불법을

내가 다시 기억지 아니하리라”

그녀는 그 말씀을 붙잡고

오래도록 생각했습니다.

“하나님께서 기억하지 않으신다면…

나는 왜 계속 붙들고 있었을까…”

그 순간,

깨달음이 마음 깊이 스며들었습니다.

자신이 내려놓아야 할 것을

끝까지 붙잡고 있었다는

사실을 알게 된 것입니다.

그때, 마음이 풀어졌습니다.

오랫동안 짓누르고 있던

무거운 짐이 내려앉듯,

그녀의 마음은 처음으로

자유로워졌습니다.

눈물이 흘러내렸습니다.

그것은 두려움의 눈물이 아니라,

비로소 놓아도 된다는

사실을 깨달았을 때

흘러나오는 눈물이었습니다.

그날 이후로 그녀의 삶은

완전히 달라졌습니다.

#이천교회

#성도간증

#생명의말씀선교회

#대한예수교침례회

#구원간증

[이천교회 - 어머니회 특강] 고난이 주는 축복과영광의 약속 (김연숙 목사님) - 생명의말씀선교회, 대한예수교침례회

이천교회 미디어선교부 — Wed, 20 May 2026 20:48:28 +0900

고난이 주는 축복과영광

우리가 살아가는 인생길에는

끊임없이 고난이 찾아옵니다.

때로는 몸의 고난이 있고,

마음의 고난이 있으며,

사람으로 인한 고난도 있습니다.

그렇다면 하나님께서는

왜 우리에게 고난을 허락하실까요?

오늘은 성경과 간증을 통해

고난의 의미와

그 고난을 어떻게 이겨내야 하는지

차례대로 묵상해 보겠습니다.

1. 고난은 하나님을 만나게 하시는

하나님의 부르심입니다

“재앙은 티끌에서 일어나는 것이 아니요

고난은 흙에서 나는 것이 아니라

인생은 고난을 위하여 낫나니

불티가 위로 날음 같으니라”

욥기 5장 6절 ~ 7절

인간은 태어나서 죽을 때까지

고통 속에서

그렇다면 우리를 사랑하시는 하나님께서

왜 우리에게 이런 고난을 허락하실까요?

그 이유는

고난을 통해 하늘을 찾게 하시고,

하나님을 발견하게 하시기 위함입니다.

하나님은 때로

우리의 길을 막으십니다.

호세아 2장 6절의 말씀처럼

가시로 우리의 길을 막으시고,

담을 쌓아

세상으로 향하던 발걸음을 멈추게 하십니다.

그리고 우리로 하여금

본남편 되시는 하나님을

다시 바라보게 하십니다.

이스라엘 백성이 타락했을 때도

하나님은 기근과 가뭄과 전염병을

허락하셨습니다.

그 이유는 단순히

그들을 괴롭게 하시기 위함이 아니었습니다.

하나님은 이렇게 말씀하셨습니다.

“네 하나님 만나기를 예비하라”

아모스 4장 12절

고난은 우리를 무너뜨리려는 것이 아니라,

하나님께로 돌아오게 하시는

사랑의 부르심입니다.

“주께서 인생으로 고생하며

근심하게 하심이

본심이 아니시로다”

예레미야 애가 3장 33절

하나님께서 우리에게 고난을 허락하시는 것은

괴롭히시려는 것이 아닙니다.

깨닫게 하시고,

돌아오게 하시고,

마침내 하나님을 만나게 하시려는

사랑의 손길입니다.

2. 구원받은 자의 고난과

‘믿음’이라는 공식

구원을 받고 나서도

고난은 우리 곁을 완전히 떠나지 않습니다.

이스라엘 민족을 생각해 보십시오.

그들은 애굽에서 구원받은 후

곧바로 가나안의 영광에 들어가지 않았습니다.

반드시 광야를 지나야 했습니다.

우리의 신앙의 길도 이와 같습니다.

구원 → 고난 → 믿음 → 영광

이것이 성경이 보여주는

신앙의 공식입니다.

구원받은 뒤에도 고난이 있습니다.

그러나 그 고난을 지나

영광에 이르기 위해서는

반드시 믿음이 필요합니다.

창세기 29장에 나오는

레아를 생각해 보겠습니다.

레아는 동생 라헬에 비해

사랑받지 못했습니다.

외면당했고,

마음 깊은 곳에

큰 슬픔과 고난이 있었습니다.

그러나 레아에게는

하나님을 의지하는 믿음이 있었습니다.

하나님은 그 믿음을 보셨습니다.

그리고 레아에게

르우벤을 주셨습니다.

르우벤은

“나의 괴로움을 권고하셨다”는 의미입니다.

또 시므온을 주셨습니다.

시므온은

“하나님께서 들으셨다”는 의미입니다.

레위를 주셨고,

유다를 주셨습니다.

유다는

“찬양”이라는 뜻입니다.

하나님은 레아의 고난을

마침내 찬양으로 바꾸셨습니다.

그리고 잇사갈을 통해

그 고통을 철저히 보상해 주셨습니다.

우리 하나님은

고난을 외면하시는 분이 아닙니다.

억울함을 아시고,

눈물을 들으시며,

믿음을 보시고

반드시 갚아주시는 분입니다.

남편의 극심한 핍박 속에서도

쓰레기장 박스 위에서 밤을 새우며

묵묵히 믿음을 지켜낸 한 자매님의 간증도

이와 같습니다.

그 자매님은 고난 속에서도

주님을 떠나지 않았습니다.

그리고 결국 남편을 전도하게 되었고,

그 남편은 든든한 신앙의 후원자로

변화되었습니다.

하나님은 핍박을 견디는 자에게

후히 보상해 주시는 분입니다.

3. 고난은 우리를 자라게 하고

겸손하게 하는 선생님입니다

“고난 당한 것이 내게 유익이라

이로 인하여 내가

주의 율례를 배우게 되었나이다”

시편 119편 71절

고난은 아프지만,

하나님 안에서는 유익이 됩니다.

식물도 어두운 밤을 지나며 자라고,

사람의 육신도 잠자는 시간에 성장하듯이,

우리의 신앙도

고난이라는 어두운 밤을 지날 때

더 깊이 자라납니다.

욥도 처음에는

귀로만 하나님을 들었습니다.

그러나 고난을 통과한 뒤

이렇게 고백했습니다.

“내가 주께 대하여

귀로 듣기만 하였삽더니

이제는 눈으로 주를 뵈옵나이다”

욥기 42장 5절

고난은 하나님을

지식으로만 아는 자리에서

삶으로 경험하는 자리로

우리를 이끌어 갑니다.

또한 고난은

우리를 겸손하게 만듭니다.

사도 바울은

육체의 가시를 거두어 달라고

세 번이나 기도했습니다.

그러나 하나님은

그 가시를 남겨두셨습니다.

왜냐하면 바울이 교만하지 않고,

약함 속에서 하나님의 능력을

더 깊이 경험하게 하시기 위함이었습니다.

“내 은혜가 네게 족하도다

이는 내 능력이 약한 데서

온전하여짐이라”

고린도후서 12장 9절

그러므로 우리는

이스라엘 백성처럼

불평과 원망으로 무너지는

사람이 되어서는 안 됩니다.

나를 구원하신 은혜를 기억하고,

광야 같은 길에서도

나를 인도하시는 하나님의 손길을 믿으며

감사함으로 나아가야 합니다.

4. 고난 곁에는 항상

영광이 있습니다

성경에서 고난이라는 단어 곁에는

늘 함께 따라오는 단어들이 있습니다.

바로

영광,

잠시,

그리고 함께입니다.

“생각건대 현재의 고난은

장차 우리에게 나타날 영광과

족히 비교할 수 없도다”

로마서 8장 18절

지금의 고난은

크고 무겁게 느껴집니다.

하지만 장차 우리에게 나타날

영광과 비교하면

그 고난은 결코 비교할 수 없습니다.

“우리의 잠시 받는 환난의 경한 것이

지극히 크고 영원한 영광의 중한 것을

우리에게 이루게 함이니”

고린도후서 4장 17절

우리가 겪는 환난은

영원한 것이 아닙니다.

잠시입니다.

지금은 길게 느껴지지만,

하나님 앞에서 보면

눈 깜짝할 사이에 지나가는 시간입니다.

그리고 무엇보다 중요한 것은

그 고난의 자리에

주님이 함께하신다는 사실입니다.

사도 바울이 성도들을 핍박할 때

예수님은 이렇게 말씀하셨습니다.

“사울아 사울아

네가 어찌하여 나를 핍박하느냐”

사도행전 9장 4절

예수님은 성도들의 고난을

남의 일처럼 보지 않으셨습니다.

성도들이 받는 고난을

주님 자신의 고난처럼 여기셨습니다.

다니엘의 세 친구가

풀무불에 던져졌을 때도 마찬가지입니다.

그들은 불 속에 홀로 있지 않았습니다.

주님께서 그들과 함께

불 가운데 거니셨습니다.

고난의 자리는

혼자의 자리가 아닙니다.

주님이 함께하시는 자리입니다.

말씀을 맺겠습니다

우리가 느끼는 육신의 고통을 통해

우리는 십자가의 고통을

조금이나마 깊이 생각하게 됩니다.

그리고 그 십자가 위에서

우리 죄를 위해 피 흘리신

예수님의 사랑을 더 깊이 깨닫게 됩니다.

또한 고난은

지옥의 고통을 가늠하게 하며,

영혼을 구원하는 일에

더욱 마음을 쏟게 만듭니다.

“흔들리지 않고 피는 꽃이 어디 있으랴”는

시의 구절처럼,

이 세상에 흔들림 없이 피는 꽃은 없습니다.

빛나는 신앙도 마찬가지입니다.

모두 비바람을 맞고,

눈물을 지나고,

흔들림을 통과하며 피어납니다.

그러므로 고난이 찾아올 때

낙심하지 맙시다.

나만 고난을 겪는 것이 아닙니다.

세상에 있는 모든 형제들도

동일한 고난을 당하고 있습니다.

어떤 어려움이 찾아와도

주님은 나와 함께하십니다.

#이천교회

#어머니회

#대한예수교침례회

#생명의말씀선교회

이천교회 경기 이천시 부발읍 황무로 1654